สัมภาษณ์พิเศษแบบเนิร์ดๆ “น้าบอล” สกุลชัย สี่กิติกุล สตรีทคือความฟิน!

  • สัมภาษณ์ โดย อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล ( Sun )
  • ภาพ โดย อิศเรศ เฉลิมโสภาณ ( กบ )

 

น้าบอล” เป็นช่างภาพสตรีทไทยคนแรกๆที่เรารู้จักว่า นี่แหล่ะ.. คนไทยที่ถ่ายภาพสตรีทจริงๆจังๆ มีงานเข้าในระดับโลกไม่น้อย งานของน้าบอลดูดวิญญาณเราตั้งแต่แว่บแรกที่มองเข้าไป องค์ประกอบภาพที่อิ่ม เต็ม พอมองไปดีๆก็จะมีเรื่องอะไรบางอย่างในภาพที่มันสะกิดเราอีกขั้นหนึ่ง ตอนที่เริ่มถ่ายสตรีท เราไม่รู้หรอกว่างานสไตล์นี้เรียกว่าอะไร แต่ก็จำได้ดีว่าคนนี้เขาถ่ายแบบนี้ เป็นช่างภาพสตรีทอยู่ที่หาดใหญ่ เงียบขรึม และเขาก็ถ่ายภาพสตรีทด้วยฟิล์มอยู่หลายภาพทีเดียว ทำให้หลังจากนั้น เราสามารถคุยกับน้าบอลได้อย่างออกรสออกชาติ ใครๆก็เรียกว่า “น้าบอล” และน้าบอล ก็ไม่ได้แก่ขนาดจนเป็นน้าจริงๆ แต่เป็นคำเรียกที่ติดปากของวงการช่างภาพที่รู้กันดี

วันนี้เราเลยจะพามารู้จัก น้าบอล สกุลชัย สี่กิติกุล หนึ่งในช่างภาพสตรีทจากกลุ่ม Street Photo Thailand

 

4250
© สกุลชัย สี่กิติกุล/Street Photo Thailand : หนึ่งในภาพที่เคยเข้า Finalist ของรายการ Miami Street Photography 2014

 

SSN : ตอนแรกน้าบอลเริ่มถ่ายภาพแนวๆไหนมาก่อน

น้าบอล : เริ่มแรกจริงๆ ไม่ได้ถ่ายสตรีทครับ ก็ถ่ายทั่วไป ถ่ายแฟน ถ่ายอะไรที่เน้น Depth of field ยังบ้าเรื่องโบเก้อยู่ (Bokeh)

SSN : น้าบอลเรียนอะไรมาครับ

น้าบอล : ศิลปากรครับ นิเทศน์ศิลป์ ศิลปากร แต่ว่าสมัยเรียนก็ไม่ได้สนใจกับเรื่องฟิล์มเลย มีวิชาเรียนก็จริง แต่เราก็ไม่ได้ตั้งใจ บางทียังยืมงานเพื่อนส่ง

SSN : แล้วอะไรคือจุดที่อยากถ่ายรูป แบบก่อนหน้าจะถ่ายสตรีทด้วยนะ

น้าบอล : เรายังเป็นคนในยุคโน้น แม้ตอนนั้นดิจิตอลจะมาแล้วนะ แต่เรายังชอบฟิลลิ่งของฟิล์ม แล้วยังเชื่อว่า การเก็บภาพด้วยฟิล์มเนี่ย มันนิ่งกว่าการเก็บด้วยไฟล์ ผมไม่ค่อยเชื่อในความเป็นเทคโนโลยีเท่าไหร่ เราเก็บเป็นฟิล์มมันอุ่นใจกว่า

SSN : แสดงว่าเริ่มจากถ่ายฟิล์มก่อน ตอนนั้นใช้กล้องอะไรจำได้มั๊ยครับ

น้าบอล : มีพี่คนนึงยุให้มองที่เลนส์ก่อน ก็คือระยะ 35 เป็น Voigtlander 35 (หมายถึงเลนส์ระยะ 35mm. ของ Voigtlander)  แต่ว่าเพื่อนที่เป็นรุ่นพี่ก็ทักแล้วล่ะว่าควรจะเป็น Leica แต่ตอนนั้นเราก็คิดว่ามันไม่ต่างกันเท่าไหร่ ก็เลยซื้อมา แล้วท้ายสุดเราก็ต้องกลับมาที่ Leica 35 f/2 ( Leica Summicron 35mm. F/2 ) อยู่ดี

ถามว่าระยะ 35 ระยะ 50 ต่างกันยังไง ตอนนั้นคือยังไม่รู้เรื่องเลย เขายุมาอย่างนี้เราก็ตาม แต่ว่าพอถ่ายไปสักพักเนี่ย พี่คนเดิมเขาก็แนะนำต่ออีกว่า ลองดูงานคนนี้สิ Henri Catier Bresson เอาและ.. คือใคร ทีนี้เราก็เริ่ม Search

 

4242
© สกุลชัย สี่กิติกุล/Street Photo Thailand

 

SSN : ก็เลยเป็นจุดเริ่มต้นของสายสตรีท

น้าบอล : ใช่ครับ ซึ่งก่อนสตรีทนี่ไปหลงใหล Medium Format มาก่อนด้วย ผมรู้สึกว่าฟิล์มมันใหญ่มาก ผลักระยะสวย มันเก็บทุกรายละเอียดได้ดี ตาม Flickr คนญี่ปุ่น ตอนนั้นยังติดเป็นงานเรียบๆนิ่มๆ

SSN : ทีนี้พอเริ่ม HCB (Henri Catier Bresson) แล้วเลยยาว?

น้าบอล : ใช่ ทีนี้เลยยาว ก็ไปตามเขา (HCB) ว่าเขาถ่ายด้วยอะไร มี 50 ด้วย ก็ไปหามาอีก

SSN : แสดงว่าน้าบอลชอบแนวคลาสสิคเลย

น้าบอล : เรียกว่าแทบจะตามรอยกันเลย ใช้เลนส์อันนี้ก็ตาม วิเคราะห์ภาพกันแบบซีเรียสเลย ตอนนั้นเขาถ่ายอย่างเงี้ย ด้วยท่าไหน

SSN : แล้วคือ HCB คนเดียวเลยหรือเปล่าที่ตามจริงจัง

น้าบอล : จริงๆก่อนนั้นก็มี Steve McCurry ก็คือไม่สตรีทซะทีเดียว แต่ตอนนั้นเรายังไม่รู้ อะไรคือ Decisive Moment แต่เราตั้งคำถามกับรูปของ Steve ว่า ทำไมภาพคนภาพนี้ แค่มีคนเดินผ่านอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ทำไมมันถึงอิมแพคกับเรา ทำไมมันถึงตราตรึงกับความรู้สึกเรา พอมาถึงปู่อองรี (HCB) ปุ๊ป มันก็เลยบรรจบกันที่คำว่า Decisive Moment ว่ามันคือช่วงเวลาที่เหมาะสม

 

INDIA. Jodhpur. 2007.
© Steve McCurry/Magnum Photos

 

SSN : ก็เลยเริ่มเรียนรู้สตรีทจากจุดนี้ ทีนี้จุดพัฒนาต่อมาของน้าบอลคืออะไร

น้าบอล : คือเริ่มมารู้จักเพื่อนๆในเฟสบุ๊ค ก็คือ น้าต๋อง (วิสิทธิ์ กุลศิริ) ตอนนั้นยังเป็นกลุ่ม Smiley ( Smiley in public ) ซึ่งเพื่อนๆแนะนำให้ลองมาสมัครดูสิ ตอนนั้นยังเป็นสนุกๆเล่นๆ ภาพดูตลกดี อะไรแบบนี้ พอเข้ากลุ่มปุ๊ป ก็เริ่มดูงานเพื่อน ดูงานน้าต๋อง ดูงานคนโน้นคนนี้ ก็เริ่มเข้าใจทีละนิด เป็นไปตามสเตป

SSN : จุดไหนที่คิดว่า เราเริ่มเข้าใจงานสตรีท อย่างผมตอนแรกไม่เข้าใจเลย จนกระทั่งวันนึงพอเริ่มเรียนรู้ มีคนบอก แล้วเราถ่าย มันได้รูปนึงที่รู้สึกว่า เออ เราเข้าใจสตรีทบ้างแล้ว

น้าบอล : รูปแรกๆที่ผมเข้าใจ คือการเล่นกับป้าย อะไรแบบนี้ มันจะเข้าใจง่าย สื่อสารกับคนดูได้ง่าย เราจะเริ่มเข้าใจจากตรงนั้น แล้วพอเราไปเดินในหาดใหญ่ เราก็ลองบ้าง เพียงแต่ว่าในหาดใหญ่มันไม่ค่อยมีป้ายที่เท่ๆ โมเดิร์นๆ ก็เคว้งไปพักนึงเหมือนกัน สุดท้ายแล้วผมรู้สึกว่าคนที่ถ่ายสตรีท ท้ายสุดแล้วมันต้องมีรูปแรกที่เขารู้สึกว่ามันเข้าถึง แต่ว่ามันก็ไม่ใช่ที่ดีหรอกนะ ถ้ามองย้อนกลับไป เพียงแต่เราต้องภูมิใจกับภาพๆแรกก่อน

ผมเล่นกับป้ายห้ามเลี้ยวซ้าย แต่บังเอิญคนเดินมาแล้วเลี้ยวซ้าย (แนว Juxtaposition การเปรียบเทียบสองสิ่งในภาพเดียวกัน) คือมันไม่มีอะไร (หัวเราะ) แต่ตอนนั้นเราภูมิใจว่าเราเข้าถึงแล้ว

 

11874223_1112018468826859_2060590189_n
© สกุลชัย สี่กิติกุล/Street Photo Thailand

 

SSN : จุดนึงของคนสมัยนี้ Flickr มันคือสิ่งที่ใช้พัฒนาตัวเองในการถ่ายสตรีท น้าบอลเริ่มเล่นมานานแค่ไหนแล้ว

น้าบอล : ก็ประมาณ 4 ปีครับ

SSN : แล้วมันท้าทายตัวเองมั๊ย

น้าบอล : คือเหมือนกับพอเรารู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ เราเห็นงานเขา มันก็เป็นแรงขับลึกๆของเราเหมือนกันว่า เฮ้ย เพื่อนเขาไปกับเรื่อยๆแล้วนะ แล้วถ้าเราจะไปให้ถึงตรงนั้นได้ เราต้องจริงจังกับมัน จะมานั่งถ่ายขำๆ มันไปไม่ได้

SSN : จุดนี้อยากจะชวนคุยเหมือนกัน อย่างที่ผมทำบล็อกเนี่ย ชื่อแม่งคือ “เนิร์ด”

น้าบอล : จริงๆผมก็ “เนิร์ด” นะ

SSN : ใช่ (หัวเราะ) คือผมว่าคนที่มาถ่ายสตรีทเนี่ยมันต้องไปถึงจุดที่แบบ “หมกมุ่น” จุดไหนที่น้าบอลรู้สึกว่า “หมกมุ่น”

น้าบอล : คือผมอ่านของใครน่ะ  Elliott Erwitt เหรอ แกก็บอกว่า คุณต้องเอากล้องไปทุกที่นะ ผมก็เอาไป คือทุกคนต้องผ่านช่วงเวลาที่แบบกล้าๆกลัวๆไม่กล้าถ่าย เราต้องผ่านตรงนั้นไปให้ได้ พอเราผ่านไปได้ มันก็จะมีการก้าวกระโดดพอสมควร

SSN : อย่างเช่นการถ่าย Subject คนที่ใกล้มาก น้าบอลทำยังไง

น้าบอล : ผมว่าทุกคนมันจะมีความกลัวที่จะถูกด่า จะโดนอะไรก็แล้วแต่ ผมก็คิดก้าวกระโดดไปเลย เลวร้ายที่สุดที่จะเจอคืออะไร   เขาก็คงด่ามั้ง เราถ่ายฟิล์มมันก็ลบไม่ได้ แต่ท้ายที่สุดพอเราโดนด่าจริง มันก็จุกไป

SSN : เคยโดนด่าหนักสุดจริงๆคืออะไร

น้าบอล : ผมอยู่ในรถแล้วถ่ายคันข้างหน้า เป็นเหมือนแบบคนส่งของที่อยู่หลังรถ เราก็แบบเฮ้ยได้เว้ย เราก็กดป้าบ แล้วเขาก็หันมามองเราพอดี คือเราก็ไม่ได้ยินนะ แค่เห็นขยับปาก พออ่านความได้บ้าง (หัวเราะ) มันก็จะชาๆ หน้าชาๆ แต่เราก็เตรียมใจได้ประมาณนึง

SSN : บ่อยมั๊ย เอาแบบจาก 100%

น้าบอล : ไม่เยอะนะ ของผมไม่เยอะ

SSN : ข้อนี้ คืออยากจะบอกคนที่เริ่มถ่ายสตรีทเหมือนกัน ว่าคนที่ถ่ายสตรีทจริงๆจังแล้วเนี่ย มันไม่ได้โดนอะไรแบบนี้เยอะมากๆนะ แบบ 30% อะไรแบบนี้ เต็มที่ก็ 10%

น้าบอล : ผมว่ามันขึ้นอยู่กับสถานที่ด้วย

SSN : มันอยู่ที่ Subject นั้นด้วยว่ามั๊ย

น้าบอล : ผมว่าโดยทั่วไป คนถ่ายสตรีทเขาก็จะมอง Subject ที่มีอะไรบางอย่างที่เราต้องกด ซึ่งมันต้องผิดปกติกว่านั่งอ่านหนังสือพิมพ์อะไรแบบนี้ บางทีเราอาจจะเข้าไป ก้าวข้ามวงปลอดภัยของเขา

SSN : ซึ่งน้าก็ชินแล้ว

น้าบอล : ก็ถ้าโดนทีก็จุกไปที

SSN : มีคนเคยบอกว่า ถ่ายสตรีทเยอะแล้วก็เถอะ นึกจะกล้าก็กล้า บางจังหวะนึกจะไม่กล้าขึ้นมาซะงั้น

น้าบอล : เป็นๆ คิดแล้วต้องทำเลย ถ้าแบบเดี๋ยวๆกูไปแป๊ปนึง ก็จะเริ่มกล้าๆกลัวๆ ตอนที่ยังไม่ได้กดน่ะ มันจะตื่นเต้น ซึ่งตรงนั้นมันคือขอบเหว ถ้าเราทำได้ มันคือความสุข มันจะฟินมากเลยอ่ะ

SSN : คือผมจะชอบคิดว่า ความอยากได้ภาพแม่งเหนือทุกอย่าง

น้าบอล : ถูกๆ

SSN : วันก่อนคุยกับน้าไปแล้วบ้างเรื่อง น้าเองจะมีการเข้าไปคุยกับ Subject ด้วย เริ่มต้นยังไง

น้าบอล : การเข้าไปคุยกับ Subject นี่ มันไม่ได้หมายความว่าเราเข้าไป “จัด” (Staged) เขานะ ในท้ายที่สุดแล้ว เราคิดว่าก็คือคนน่ะ โอเคเราอาจจะแอบถ่ายเขา แต่เราก็อาจจะขอบคุณเขาได้ หรือบางทีที่เราเข้าไปในสถานที่ที่สังคมปิดๆหน่อย การที่เราเข้าไปเดินทำท่าลุกลี้ลุกลน ผมว่าคิดในทางกลับกัน เขาคงไม่แฮปปี้ แล้วยิ่งภาคใต้บ้านผมงี้ เขาคงไม่แฮปปี้ เราก็แค่สวัสดีครับ ขอมาถ่ายรูปครับ

SSN : น้ามองการเข้าไปคุยแบบนี้ มันเป็นวิธีของ Documentary หรือเปล่า

น้าบอล : ใช่ๆ

SSN : เส้นบางๆระหว่าง Documentary กับ Street Photography ของน้าคืออะไร

น้าบอล : คือผมว่ามันเป็นอิทธิพลที่เราได้รับจากคนที่เราชอบ ซึ่งมันเป็น Documentary อยู่ อีกอย่างเนี่ย สถานที่ที่เขาไปเนี่ยไม่ใช่อะไรที่เป็นห้าง มันเป็นอะไรที่กันดาร ผมเชื่อว่ามันจะมีความเป็น Documentary

SSN : แสดงว่าน้ามีความชอบที่เป็น Documentary อยู่ มีใครที่มีอิทธิพลต่องานน้า

น้าบอล : ชื่อลุง Nikos Ecomonopoulos  

 

ALBANIA. Tirana. 1991.
© Nikos Economopoulos/Magnum Photos

 

SSN : จริงๆเขาก็คล้ายๆแนว Alex Webb

น้าบอล : แต่เป็นโทนขาวดำ ผมรู้สึกว่าในพื้นที่ผม หาดใหญ่ มันมีความเป็นท้องถิ่น ชาวบ้าน ถ้าเราจะถ่ายอะไรที่โมเดิร์นมากๆ เราต้องดูสถานที่ด้วย เราก็ต้องดูความเป็นจริงของบ้านเรา มันมีการเรียง Composition คือถ่ายแบบตั้งใจ ไม่ใช่ฟลุ๊คน่ะ

SSN : พอชวนคุยมาถึงจุดนี้ ผมรู้สึกว่างานน้าจะมีความเป็นมุสลิมเยอะ คือน้าสนใจเป็นพิเศษหรือเพราะเป็นพื้นที่น้า

 

3617

“ตอนที่ยังไม่ได้กดน่ะ มันจะตื่นเต้น ซึ่งตรงนั้นมันคือขอบเหว ถ้าเราทำได้ มันคือความฟิน”

 

น้าบอล : ใช่ครับ มันเป็นพื้นที่ของผมครับ คือเรามองสิ่งที่เราเห็นจริงๆ เพียงแต่เราไม่ก้าวข้ามไปถึง Documentary เต็มตัว ผมเชื่อว่าถ้าจะทำ Documentary มันต้องเต็มที่กับมันมากๆ ต้องศึกษาละเอียดและมีประเด็นที่จะพูดชัดเจน

SSN : มาถึงเครื่องมือ น้าใช้อะไรมาบ้าง

น้าบอล : ตอนแรกเพื่อนแนะนำให้ใช้ Leica M6 เราก็ย่ามใจ ไปซื้อ Voigtlander Bessa R2A มีโหมดออโต้ด้วย มันก็ได้เฟรมที่ถูก เร็ว แต่สักพักนึง เพื่อนอีกคนนึง เปรยๆว่ามึงถ่ายฟิล์มต้องเมนวลสิ มันไม่ได้วิญญาณ (หัวเราะ) ท้ายสุดแล้วก็กลั้นใจซื้อ M6

SSN : พอหันมาใช้เมนวลหมดแล้วได้อย่างที่คิดมั๊ย

น้าบอล : ไม่ได้ (หัวเราะ) คือสมัยเรียนผมไม่ค่อยตั้งใจเรียน ทุกอย่างก็ต้องมารื้อฟื้นใหม่ ทฤษฏีก็ไม่ค่อยแม่น หลายครั้งเนี่ย ภาพที่กดออกมา เราแทบจะเอาโมเม้นท์นั้นเนี่ย แต่เข็ม M6 มันชี้ว่าอันเดอร์ โอเว่อร์ แต่ว่าเอาแล้วอ่ะ ทุกอย่างเรามองไปที่นั่นแล้ว หลายๆครั้งภาพมันก็ออกมาโอเว่อร์ อันเดอร์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมพยายามแก้ ถ่ายแล้วก็ปรับปรุง ให้มันเพอร์เฟค

SSN : แล้วแฮปปี้กับมันมั๊ย

น้าบอล : ผมรู้สึกว่าพอเราถ่ายไปสักพัก พอเวลาเราได้ภาพที่พอดี มันจะภูมิใจกับตัวเองมาก มันคุ้มที่จะแลกกับมัน เพียงแต่เราต้องยอมรับว่าเราต้องปรับปรุงในเรื่องทฤษฏี

SSN : เทคนิคของการถ่ายของน้า อย่างผมจะได้จากน้าต๋องเรื่อง Zone System ของน้ามีบ้างมั๊ย

น้าบอล : ผมดูรูปที่เราชอบ แล้วมาวิเคราะห์ว่า แต่ละรูปเนี่ย เขาโฟกัสตรงไหน เพราะด้วยขีดจำกัดของเลนส์มันไม่มีทางที่จะชัดหมด ในหลายๆรูปแสงมันน้อยมาก  เราก็มาวิเคราะห์ว่าเขาโฟกัสตรงไหน

SSN : คือวิเคราะห์จุดที่เขาทิ้งโฟกัส อย่าง Layer (ภาพที่มี Subject ทั้งระยะหน้า , กลาง , หลัง ประกอบกันหลายๆ Subject โดยไม่ซ้อนทับกัน) เงี้ย

น้าบอล : เออ อย่าง Layer เงี้ย ทำไมรูปนี้ เอาข้างหน้าชัด รูปนี้เอาข้างหลังชัด รูปนี้เอาตรงกลางชัด ยกตัวอย่างอย่าง Alex Webb เราดูกันแบบ รูปนี้เขาเอาตรงไหนนะ

 

MEXICO. Oaxaca state. Tehuantepec. 1985. Children playing in a courtyard.
© Alex Webb/Magnum Photos

 

SSN : น้าคิดว่าเขา (Alex Webb) เอาตรงไหน

น้าบอล : ผมว่าเขาเอาตรงกลางแล้วก็ปล่อยข้างหน้าเบลอ ช่างมัน

SSN : ซึ่งงานน้าก็ประมาณนั้นมาก

น้าบอล : มีคนนึงชื่อ Ernesto อะไรสักอย่าง คนบราซิล เขาก็ถ่ายแบบนั้น คือ Layer แล้วเอาตรงกลางหลักไว้ก่อน เราก็อ่อ ตั้ง 2-3 เมตร ไว้ก่อน ถ้ามีเวลาเพิ่มเราถึงบรรจงโฟกัสเพิ่ม

SSN : ผมมองว่าสตรีทมันคือการสะท้อนสังคมในยุคนั้นๆ ลึกกว่านั้น มันยังสะท้อนบุคลิกของคนถ่ายด้วย

น้าบอล : ผมมองว่าสตรีทมีวิวัฒนาการของสังคม มันเป็นเทรนน่ะ ยิ่งเราไปมองงานต่างประเทศมันจะไปเรื่อยๆของมัน

SSN : เอาแค่หนึ่งปีที่ผ่านมา ก็โคตรพัฒนามากๆ สมมติอย่างวีพง (ทวีพงษ์ ประทุมวงษ์) จากจุดที่ถ่ายหมาหัวขาด มาถึงตอนนี้ งานก็ไปไกลมาก

 

3390
© ทวีพงษ์ ประทุมวงษ์ /Street Photo Thailand

 

น้าบอล : ใช่ครับ ผมคิดว่าถ้าเอางานสไตล์ยุคก่อนๆมาส่งประกวด มันจะกลายเป็นงานที่เชยไปเลย อ่าวแล้วยังไงเนี่ย.. คนที่ชอบงานคลาสสิคนี่ยังไง เราก็มองว่า อ่อ มันเป็นแฟชั่น มันเป็นเทรน มาแล้วก็ไป มีกระแสหลัก พอผมมาถ่ายสี งั้นกูลองกระโดดเข้าไปในวงแฟชั่นบ้าง

SSN : เห็นเดี๋ยวนี้น้ามียิงแฟลช

น้าบอล : (หัวเราะ) ก็ลองสนุกกับมัน ถ้าถามลึกๆก็ชอบงานคลาสสิค

SSN : อย่างผม ผมชอบงานน้ามากที่การวางเฟรม

 

3596
© สกุลชัย สี่กิติกุล/Street Photo Thailand

“ผมรู้สึกว่าภาพสตรีทที่เวิร์ค มันเหมือนกัมมันตภาพรังสี มันจะส่งพลังกับคนดู อีกห้าปีมันก็ยังมีพลังอยู่”

 

น้าบอล : ผมก็ลองไปเรื่อยๆ แบบ Layer ลองแบบเต็ม แบบถอยออกมาแล้วทิ้ง Space

SSN : น้ามีเป้าหมายในการถ่ายสตรีทของตัวเองมั๊ย คือเพราะการถ่ายสตรีทนี่เป็นถ่ายภาพที่เรียกว่าเป็นอาชีพได้ยากมาก

น้าบอล : เคยคุยกับคนอื่น ผมบอกว่า จริงๆเราอยู่บ้านก็ได้ เราจะออกมาตากแดด ร้อน วุ่นวาย โดนคนด่าทำไม คือจริงๆเรามาสร้างงานศิลปะ โอเคบางคนอาจจะเพ้นท์อะไรก็ว่าไป ผมรู้สึกว่าภาพสตรีทที่เวิร์ค มันเหมือนกัมมันตภาพรังสี มันจะส่งพลังกับคนดู ไม่ว่ามันจะผ่านไปอีกห้าปี ถ้ารูปมันเวิร์ค อีกห้าปีมันก็ยังมีพลังอยู่

ผมว่าการยืนระยะสำคัญมาก อาจจะเป็นเพราะผมเรียนสายศิลปะมา ลึกๆแล้วเรามีความอยากสร้างงานศิลปะ ซึ่งคนเรียนศิลปะทุกคนก็คงอยากทำสิ่งนี้.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

 

One thought on “สัมภาษณ์พิเศษแบบเนิร์ดๆ “น้าบอล” สกุลชัย สี่กิติกุล สตรีทคือความฟิน!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s