Gueorgui Pinkhassov ช่างภาพรัสเซีย ผู้จับช่วงเวลาแห่งสีสันได้อย่างงดงาม

จากบทความต้นฉบับใน The Telegraph โดย Lowenna Waters

 

“ผมถ่ายรูปเยอะมากจริงๆ แต่ผมเลือกเฉพาะภาพที่มันสามารถสื่อสารกับผมออกมาได้เลย ซึ่งเวลาที่ผมมองดูภาพนั้นมันจะเหมือนกับว่ามีชีวิตเลย” Gueorgui Pinkhassov กล่าว

เป็นโชคดีที่ช่างภาพชาวรัสเซียผู้นี้ ตัดสินใจไม่ฟังใคร แล้วเลือกแสดงงานที่โดดเด่นจากช่วงเวลา 40 ปีในอาชีพของเขาที่ Magnum Print Room ในลอนดอน เมื่อปี 2014 ในงานนั้นประกอบได้ด้วยงานภาพสีทดลองที่เขาทำในช่วงยุค ’80s และยังมีภาพที่เขาเพิ่งถ่ายในช่วงจราจลใน Kiev

งานภาพข่าวที่มีความเป็นศิลปะของ Pinkhassov เป็นภาพธรรมดาที่เกิดขึ้นในทุกวันที่ผสมไปกับสิ่งนามธรรมและเหนือจริง ภาพไก่ที่อยู่ท่ามกลางลำแสงแดด หงอนไก่สีแดงที่ตัดกับขนสีขาว , โคมไฟนับร้อยๆ สะท้อนและส่องแสงอยู่ในตลาด Marrakech , ท่าเรือของกองทัพอาเซอร์ไบจานกับหญิงสาวผมบลอนด์กำลังสูบบุหรี่ ใบหน้าที่ถูกปิดซ่อนเอาไว้ท่ามกลางควันบุหรี่ แต่ละภาพเป็นภาพที่แสดงออกมาจากภายในจิตใจ

 

011

MOROCCO. Marrakech. 1998.

เขาเล่าให้ฟังอย่างตรงๆว่าสไตล์ภาพของเขานั้นได้รับแรงบันดาลใจจาก Henri Cartier-Bresson “เขาเป็นคนแรกที่ใช้วิธีการแบบนี้ ต้องขอบคุณการพัฒนาการของกล้อง Leica ทำให้เขาสามารถสร้างสรรค์ผลงานออกมาในยุคนั้น ต้องขอบคุณที่มีกล้องแบบนี้อยู่ มันเป็นความก้าวหน้าของช่างภาพในยุคสมัยนั้น ว่านี่คืองานศิลปะที่ยุคสมัยแห่งศตวรรษที่ 20 สร้างได้ Cartier-Bresson ไม่ได้อัจฉริยะแค่สามารถกดชัตเตอร์ได้ในจังหวะที่พอดีเท่านั้น แต่เขายังทำให้ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่ถูกถ่ายภาพไว้ได้ด้วย”

Pinkhassov สนใจการถ่ายภาพตั้งแต่สมัยยังเรียนหนังสืออยู่ หลังเลิกเรียนด้านภาพยนตร์ที่ Moscow เขาเริ่มไปทำงานเป็นช่างกล้องในหนัง ก่อนที่จะหันไปถ่ายภาพนิ่ง เมื่อปี 1978 เขาเข้าร่วมกับ Moscow Union of Graphic Artists ซึ่งทำให้เขาได้แสดงผลงานอย่างอิสระในงานนิทรรศการแสดงภาพถ่าย นั่นทำให้เขามีโปรไฟล์ที่ดีมากขึ้น หลังจากที่เขาย้ายไปฝรั่งเศสเมื่อปี 1988 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าสู่กลุ่มเอเจนซี่ช่างภาพระดับโลก Magnum Photos เขาทำงานเป็นช่างภาพข่าวอยู่หลายปี ทั้งทำให้กับ New York Times และ Actuel แมกกาซีนเกี่ยวกับการเมืองของฝรั่งเศส

หลังจากงานนิทรรศการภาพเดี่ยวครั้งแรกของเขาในลอนดอนเมื่อปี 2014 ภาพทั้งหมดในชีวิตการทำงานของเขา ยังคงได้แสดงต่อไป ในช่วงต้นๆของการทำงานของเขา เขาชอบใช้ฟิล์มสไลด์ Kodachrome 200 อย่างมาก นั่นทำให้งานของเขามี Contrast สูง และสีสันสดใส โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือโทนสีแดง มันทำให้ภาพของเขากลายเป็นภาพที่คลาสสิคไปเลย อย่างเช่น ภาพ ‘The Opera HOuse (Palais Garnier)’ ซึ่งเขาถ่ายภาพกลุ่มนักเต้นบัลเล่ย์กำลังพักอยู่ข้างๆเวที ก่อนที่จะต้องขึ้นไปแสดง Contrast ที่คมชัดและเงาย้อนแสง กลายเป็นภาพเชิงเปรียบเทียบความวุ่นวายในการจัดฉาก ท่าทางของนักเต้นบัลเล่ย์ที่กลางภาพนั้นช่างโดดเด่นเหลือเกิน

 

077

 

ภาพนี้ได้รับแรงบันดาลใจโดย ‘Degas’ โดยช่างภาพวาดบัลเล่ย์อันโด่งดังหรือเปล่า? “ผมชอบงานของ Degas มาก แต่ตอนที่ผมถ่ายภาพนี้ผมไม่ทันได้คิดถึงเขาหรอก จนกระทั่งผมล้างฟิล์มออกมา ผมจึงเห็นว่าภาพนี้เหมือนงานของเขา ความรู้ต่างๆจากงานศิลปะและศิลปินที่อยู่ในหัว ไม่ได้มาในตอนที่ถ่ายภาพนั้นหรอก แต่มันเกิดตอนที่เราต้อง Edit งานนั่นแหล่ะ”

 

002

004

005

006

010

012

015

016

048

049

086

In the subway.

GREAT BRITAIN. London. Bluewater Commercial Center. 1999.

SPAIN. Andalusia. Sevilla. 1993. Balcony of a hotel.

Magasin d'alimentation "Eliseeff".

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s