Mary Ellen Mark แด่คนจร เด็กข้างถนน โสเภณี และคนเหงาตามหลืบถนน

เรียบเรียงบทความโดย ภาสินี ประมูลวงศ์ แมรี่ เอลเลน มาร์ค (Mary Ellen Mark) รู้ตัวตอนเก้าขวบว่าเธอรักการถ่ายภาพ เธอเริ่มถ่ายภาพด้วยกล้องบ็อกซ์บราวนี่ของโกดักตอนยังเป็นเด็กผู้หญิงเก้าขวบ และเมื่อเธอจบปริญญาโทเกี่ยวกับการถ่ายภาพข่าว แมรี่ก็ได้รับทุนเพื่อถ่ายภาพสารคดีที่ตุรกีเป็นเวลาหนึ่งปี หลังจากหนึ่งปีนั้นในตุรกี อังกฤษ เยอรมันนี กรีซ อิตาลี และ สเปน แมรี่ย้ายไปอยู่นิวยอร์ค ที่ที่ต่อมาเธอใช้ชีวิตเกือบทั้งชีวิตอยู่ที่นั้น แมรี่ เอลเลน มาร์ครู้ตัวตอนเก้าขวบว่าเธอรักการถ่ายภาพ แต่ในตอนนั้น เธอไม่คาดคิดเลยว่าการถ่ายภาพจะกลายมาเป็นสิ่งที่เธอทำตลอดชีวิต จากโรงพยาบาลประสาทในโอไรกอนสู่ซ่องในบอมเบย์ จากการการตามคณะละครสัตว์ไปทั่วอินเดียสู่การตระเวนถ่ายงานพรอมงานแล้วงานเล่าทั่วอเมริกา แมรี่ เอนเลน มาร์คใช้ชีวิตเพื่อตามถ่ายคนธรรมดา คนชายขอบ ถ่ายผู้ที่ไม่เป็นที่รู้จักและผู้ที่จะถูกลืมเลือน …เพราะถ้าเธอไม่ถ่ายแล้วใครจะถ่าย   นั่นคือปี 1987 ที่แมรี่ เอลเลน มาร์คตามถ่ายครอบครัวไร้บ้านในนิวยอร์ค ครอบครัวแดมม์ประกอบด้วยแม่ พ่อ ลูกสาววัย 6 ขวบ และลูกชายวัย 4 ขวบ สมบัติเดียวที่พวกเขามีคือรถเก่าๆคันหนึ่งที่วิทยุถูกถอดเอาไปขายและเงินนั้นก็หมดไปกับยา เต๊นท์ที่เคยใช้แทนที่หลับนอนถูกขายไปด้วยเงินแค่พอประทังชีวิตไปได้สองสามวัน และแหวนแต่งงานก็อยู่ในโรงรับจำนำ ทั้งพ่อและแม่ไม่มีงาน รายได้เดียวคือเงินช่วยเหลือคนไร้บ้านจากทางรัฐ ครอบครัวแดมม์ใช้ชีวิตในรถ… Read More Mary Ellen Mark แด่คนจร เด็กข้างถนน โสเภณี และคนเหงาตามหลืบถนน