สัมภาษณ์พิเศษ Stuart Paton ช่างภาพสตรีทผู้เฝ้าสังเกตการณ์โลก

บทสัมภาษณ์ โดย กลุ่ม Superluna Collective แปล โดย อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล (Sun)   Stuart Paton ถือได้ว่าเป็นช่างภาพสตรีทที่มีชื่อในกลุ่มช่างภาพสตรีทรุ่นใหม่ที่หลายคนรู้จักดี งานของเขามีความชัดเจนในเชิงการจัดแสงและองค์ประกอบเฉพาะตัว สีที่โดดเด่น ความลึกลับของแสงเงา จังหวะของผู้คนที่น่าสนใจ บทสัมภาษณ์นี้เกิดขึ้นจากกลุ่ม Superluna Collective ได้พูดคุยกับ Stuart และอยากจะแนะนำผลงานของเขาให้ช่างภาพสตรีทคนอื่นๆได้รู้จักตัวตนของเขาด้วย แนะนำตัวเองหน่อยครับ ผมเกิดและเติบโตที่แถวตอนกลางของสก็อตแลนด์ พอโตขึ้นมาผมก็มาใช้ชีวิตอยู่ในฝรั่งเศส ก่อนที่จะย้ายมาที่มิลาน ผมทำงานเป็นช่างภาพเพราะมันเป็นทางที่ทำให้ผมหลุดพ้นจากด้านที่ไม่ดีและหลงวนเวียนอยู่ในโลกของตัวเอง งานของผมเลยทำหน้าที่แสดงสิ่งเหล่านั้นออกมา ความผิดปกติในใจ ตัวตน และการแปลกแยกจากสังคม ผมเกิดราศีพิจิก และเป็นเด็กที่ถูกผ่าคลอด อะไรที่ทำให้คุณเริ่มหันมาถ่ายรูป ตอนเป็นเด็ก ผมมักจะวาดรูปอยู่ในห้องนั่งเล่นเสมอๆ นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นก็ได้นะ หลังจากนั้นผมก็พบจุดเปลี่ยนในชีวิต ผมทำงานอยู่ที่ท่าเรือเล็กๆแต่ในใจผมไม่ได้จดจ่ออยู่ตรงนั้นเลย อย่างที่ผู้ใหญ่ว่ากัน ‘ผมต้องตัดสินใจว่าจะติดอยู่กับตรงนี้หรือออกไปจากตรงนี้’ ผมก็เลยตัดสินใจออกเดินทางไปอเมริกา ไปตามทางที่ยาวไกลโดยหวังจะใช้ชีวิตอยู่กับอะไรได้สักอย่างที่มันมีสีสันกว่านี้ ซึ่งสิ่งนั้นมันก็มาได้เต็มที่และรวดเร็ว ผมลบทิ้งต่างๆที่ผ่านมาในชีวิตออกไปเพื่อให้มีที่ว่างเหลือสำหรับที่สิ่งใหม่ๆที่จะเข้ามา ผมตัดสินใจซื้อกล้อง Agfa 110 กล้องตัวเล็กๆที่จะช่วยให้ผมเริ่มต้นใหม่ มันก็ไม่เชิงว่าเป็นการถ่ายภาพจริงๆซะทีเดียว แต่มันก็เป็นการเริ่มต้นของสิ่งที่ตามมาในไม่กี่ปีให้หลัง ทำไมคุณถึงถ่ายรูปจริงๆจัง และทำไมต้องเป็น… Read More สัมภาษณ์พิเศษ Stuart Paton ช่างภาพสตรีทผู้เฝ้าสังเกตการณ์โลก

Jonathan Higbee  ตามหาความไร้ตัวตนในฝูงชนที่นิวยอร์ค

จาก Staying True : Interview with Jonathan Higbee by A.g.De mesa แปลโดย ภาสินี ประมูลวงศ์ ในปี 2015 Jonathan Higbee ชนะรางวัลใหญ่สุดในการประกวด World Street Photography Awards จากภาพ ‘Times Square’ และนอกเหนือจากภาพหนึ่งภาพที่ชนะ เมื่อลองมองภาพอื่นๆที่โจนาธานถ่ายมาตลอด ปฏิเสธไม่ได้ว่าโจนาธานถ่ายภาพสตรีทอย่างศิลปิน ไม่ใช่แค่แสง สี หรือช่วงเวลาเหมาะเจาะที่ทำให้งานของเขาโดดเด่น แต่คือสายตาเฉียบคบที่มองเห็นมุมสวยงามซึ่งเมืองเทาๆอย่างนิวยอร์คพึงจะมีได้   ทำไมต้องภาพสตรีท ? ผมถ่ายสตรีทเพื่อค้นหาว่าผมเป็นใคร มันให้เวลาผมในการคิดวิเคราะห์ประเด็นนั้น ผมเคยคิดว่าความหลงใหลในการถ่ายสตรีทของผมเป็นเพราะผมคลั่งไคล้การเล่าเรื่องและผมชอบนิวยอร์ค แต่มันไม่จริงทั้งหมด ผมสามารถทำงานศิลปะอะไรก็ได้และพูดแบบเดียวกันนี้ เหตุผลจริงๆคือ การค้นหาตัวเองผ่านการถ่ายภาพสตรีทเป็นตัวตนของผมที่สุด ช่วงเวลาบางวินาทีบนท้องถนนให้แรงบันดาลใจผมมากพอที่จะกดชัตเตอร์และปฎิสัมพันธ์กับโลกแบบที่โลกเป็น ไม่ต้องมีสตูดิโอ ไม่มีการจัดแสง ไม่มีช่างแต่งหน้า ข้างนอกนั่นบนทางเท้า โลหะของตึก พลาสติกตามถนน และแสงระหว่างผมและสิ่งที่ผมพบเจอ ในทุกฉากชีวิตที่เข้ามาในสายตาของผมหรือบางฉากที่ยังติดอยู่หลังเปลือกตาแม้หลังจากถ่ายแล้ว ความต้องการที่จะกักเก็บวินาทีนั้นไว้ตลอดกาล ผมเรียนรู้เกี่ยวกับตัวเองมากขึ้น ทุกงานที่ผมทำ… Read More Jonathan Higbee  ตามหาความไร้ตัวตนในฝูงชนที่นิวยอร์ค

ไม่มีที่สำหรับคำว่า “อาจจะ”..จากปากคำที่สูญหายของ Henri Cartier-Bresson

จาก Henri Cartier-Bresson ’There are no maybe’ โดย New York Times  และ Henri Cartier-Bresson: The Modern Century โดย MoMA แปลโดย ภาสินี ประมูลวงศ์ ในปี 1971 Sheila Turner-Seed (ชีล่า เทอร์เนอร์-ซีด) ได้สัมภาษณ์ Henri Cartier-Bresson (อองรี คาร์ทีเยร์ เบรสซองค์) ที่สตูดิโอในกรุงปารีสของเขาเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของหนังสั้นเกี่ยวกับช่างภาพที่เธอเป็นผู้อำนวยการสร้างร่วมกับ Cornell Capa (คอร์เนล คาปา) แต่หลังจากเชียล่าเสียชีวิตในปี 1979 ด้วยวัยเพียง 42 ปี บทสัมภาษณ์นี้กับงานเขียนอีกหลายชิ้นของเธอก็นอนนิ่งเป็นแคปซูลเวลาบนชั้นฝุ่นเขรอะในสถาบัน International Center of Photography (ICP)ในกรุงนิวยอร์ค จนกระทั่งปี 2011 เมื่อลูกสาวของเธอ Rachel Seed… Read More ไม่มีที่สำหรับคำว่า “อาจจะ”..จากปากคำที่สูญหายของ Henri Cartier-Bresson

“ทางเดียวที่จะจัดการความอายคือเผชิญหน้ากับมันซะ!” – บทสัมภาษณ์ Joel Meyerowitz ช่างภาพสตรีทระดับมาสเตอร์

บทสัมภาษณ์ จาก Joel Meyerowitz:”one way of dealing with your shyness is confront it” เขียนโดย Chris May / ถ่ายภาพโดย Mischa Richter / ภาพถ่าย เอื้อเฟื้อโดย Joel Meyerowitz แปลโดย ภาสินี ประมูลวงศ์   Joel Meyerowitz เป็นช่างภาพผู้ทรงอิทธิพลในวงการถ่ายภาพอเมริกันมาร่วม 50 ปี โจเอลเกิดและเติบโตที่ย่านบร๊องซ์ในนิวยอร์คก่อนจะเริ่มชีวิตการทำงานในช่วงต้นยุค’60 โดยการเป็นผู้กำกับศิลป์ให้กับเอเจนซี่โฆษณาในย่านหรู Fifth avenueในปี 1962 เขาลาออกจากเอเจนซี่และลงสนามเป็นช่างภาพสตรีทเต็มเวลาจากการได้พบกับ Robert Frank ในการถ่ายภาพครั้งหนึ่ง ตลอด 15 ปีต่อมา โจเอลถ่ายภาพแทบทุกวันที่ Fifth avenue… ถนนที่เขาหลงใหลอยู่เสมอ ในเหตุการณ์ตึกเวิร์ลเทรดเซนเตอร์ถล่มในวันที่ 11 กันยา  โจเอลได้รับอนุญาตเป็นพิเศษในการเข้าถึงบริเวณเกิดเหตุ ในปี 2006 เขาใช้เวลา 9… Read More “ทางเดียวที่จะจัดการความอายคือเผชิญหน้ากับมันซะ!” – บทสัมภาษณ์ Joel Meyerowitz ช่างภาพสตรีทระดับมาสเตอร์

 สัมภาษณ์ช่างภาพสตรีท 10คำถาม 10 ภาพ 10คำตอบ : Dimitris Makrygiannakis โดย itsalwaysluck

จากบทความ 10 QUESTIONS 10PHOTOS 10ANSWERS: DIMITRIS MAKRYGIANNAKIS AKA NGRAVITY ในเวบ itsalwaysluck.wordpress.com แปล โดย ภาสินี ประมูลวงศ์ 10คำถาม 10 ภาพ 10คำตอบ : Dimitris Makrygiannakis ผมดีใจที่ได้เริ่มบทความ 10 ภาพ 10 คำถาม 10 คำตอบใหม่อีกครั้งหลังจากหยุดไปนาน วันนี้เราอยู่ที่นี่กับคุณหมอแห่งภาพแนวสตรีท Dimitris Makrygiannakis หรือที่รู้จักกันในชื่อ ngravity มาเริ่มบทสัมภาษณ์กัน! 1.สวัสดีดิมิทริส ดีใจเหลือเกินที่ได้พบคุณ ผมยังจำได้ดีถึงวันที่ผมยังใหม่ในการถ่ายภาพสตรีทและพบหน้าสตรีมของคุณใน เวบ flickr ผมทึ่งในภาพต่างๆของคุณที่แสดงทั้งความเป็นส่วนตัวและความเข้าใจโลก คุณเริ่มถ่ายภาพเมี่อไหร่? คุณเริ่มโดยการถ่ายสตรีทเลยไหม? หรือเริ่มจากการถ่ายแบบอื่นก่อน? สวัสดี จิออจิโอ ขอบคุณสำหรับการสัมภาษณ์และคำชม ผมเริ่มถ่ายภาพฤดูร้อนปี2010 เพื่อนที่ผมพบในอินเดียตอนปี 2008 แนะนำให้ผมสมัคร flickr เพราะตอนนั้นผมสนใจในการถ่ายภาพท่องเที่ยว แต่ผมไม่รู้ทำไม ไม่นานหลังจากสมัคร flickr ผมก็ขาหักและเริ่มอ่านหนังสือเกี่ยวกับการวางเฟรมภาพ ,… Read More  สัมภาษณ์ช่างภาพสตรีท 10คำถาม 10 ภาพ 10คำตอบ : Dimitris Makrygiannakis โดย itsalwaysluck

สัมภาษณ์พิเศษ Pau Buscató ช่างภาพสตรีทที่มาแรงที่สุดในปีนี้

ไม่ใช่แค่เมืองไทยเท่านั้น ที่กระแสการถ่ายภาพสตรีทมาแรงขึ้นมาในช่วงปีสองปีนี้ แต่การถ่ายภาพสตรีทในยุคใหม่นี้เติบโตอย่างรวดเร็วไปทั่วโลก ชื่อของ Pau Buscató น่าจะเป็นชื่อแรกๆที่ช่างภาพสตรีทในยุคนี้พูดถึงมากที่สุด ด้วยผลงานที่โดดเด่น เรียบง่ายแต่ต้องสะดุดตาด้วยรายละเอียด เรื่องประหลาดใจเหมือนได้ดูภาพพิศวงท่ามกลางการใช้ชีวิตของคนทั่วไป สายตาอันแปลกประหลาดของเขามันเกิดขึ้นได้ยังไงนะ? อะไรคือแรงบันดาลใจในการถ่ายภาพสตรีทของเขา มาติดตามบทสัมภาษณ์ที่พวกเราชาวสตรีทไทยรอคอยกัน โดย Rammy Narula บทสัมภาษณ์ โดย Rammy Narula แปล โดย อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล (Sun)   Q : อย่างที่หลายๆคนรู้กันว่าคุณเกิดที่บาเซโลน่า (ประเทศสเปน) แล้วถึงจะย้ายมาที่เบอร์เจน (ประเทศนอร์เวย์) และล่าสุดก็เพิ่งย้ายมาที่ออสโล (ประเทศนอร์เวย์) การเปลี่ยนที่ทางไปหลายๆแห่ง มันเปลี่ยนมุมมองการถ่ายภาพของคุณ รวมถึงการถ่ายภาพสตรีทของคุณไปอย่างไรบ้าง? A : ใช่แล้วครับผมเกิดที่บาเซโลน่า แต่ก็ไม่ได้เริ่มถ่ายภาพตอนอยู่ที่นั่น กว่าจะเริ่มถ่ายจริงๆก็ประมาณสักปีนึงหลังจากย้ายมาที่เบอร์เจนแล้ว จากที่เบอร์เจน มาที่ออสโลไม่ได้มีผลอะไรมากนักกับการถ่ายภาพของผม เพราะมันค่อนข้างจะคล้ายกันมาก ทั้งมันเป็นประเทศเดียวกัน วัฒนธรรม อากาศ ผู้คน ร้านค้า ป้ายต่างๆก็เหมือนกัน ไม่ได้แตกต่างอะไรครับ ผมไม่ค่อยแน่ใจเรื่องที่ว่าสไตล์งานของเราจะเปลี่ยนไปถ้าเราเปลี่ยนสถานที่หรือเปล่า เพราะผมเชื่อว่า ‘สไตล์’ มันเป็นความสามารถในการแสดงความเป็นตัวเองผ่านงานของคุณออกมา เราแต่ละคนต่างก็สร้างความแตกต่างและมุมมองโดยสลักตัวตนลงไปในภาพ และตัวตนเรานี่มันเป็นอะไรที่ติดตัวคุณ ซึ่งมันจะไม่เปลี่ยนไปตามสถานที่ที่คุณไป… Read More สัมภาษณ์พิเศษ Pau Buscató ช่างภาพสตรีทที่มาแรงที่สุดในปีนี้

เบื้องหลังภาพผ้าเช็ดตัวสองผืนของ Alec Soth ช่างภาพจาก Magnum Photos

จากบทความ Behind the Image: Alec Soth’s Two Towels ใน magnumphotos.com แปลโดย Asadawut Boonlitsak น้ำตก Niagara ถือว่าเป็นน้ำตกที่คู่รักส่วนใหญ่จะมาเดทกัน ในปี 2004 Alec Soth ได้สำรวจพื้นที่บริเวณน้ำตกแห่งนี้ที่ขึ้นชื่อในเรื่องของ เพศ ความรัก แม้กระทั่งชื่อของโรงแรมก็ยังบ่งบอกถึงความรัก เช่น Candlelight Hotel , Happines Hotel เป็นต้น โรงแรมพวกนี้ Soth ได้สำรวจมาหมดแล้ว ซึ่งพบว่าโรงแรมส่วนใหญ่จะเงียบมาก ห้องมีความเล็ก มีเตียงสำหรับนอนได้สองคนซึ่งลักษณะของห้องนี้ก็คือภาพที่ Soth ได้ถ่ายรูปผ้าขนหนูเป็นหงส์จูบกัน เบื้องหลังภาพในซีรีย์นี้ที่ยังไม่เคยถูกเปิดเผย ซึ่งถือว่าเป็นเบื้องหลังภาพที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดภาพหนึ่งจากช่างภาพ Magnum เรากำลังคุยกับช่างภาพ Magnum และเป็นกรรมการให้กับรางวัล LensCulture and Magnum Awards 2017 เราจะมาพูดถึงเรื่องราวในภาพชุดนี้กัน เกิดอะไรขึ้นในภาพนี้? จริงๆแล้วหัวใจของมันเป็นภาพชีวิตธรรมดาๆเลย  มันคือผ้าขนหนูสองพื้นผับไว้บนเตียง ผมเห็นมันเป็นรูปหัวใจ แต่หลายคนมองมันว่าเป็นหงส์สองตัว รูปนี้ได้มายังไง? ตอนปี 2004… Read More เบื้องหลังภาพผ้าเช็ดตัวสองผืนของ Alec Soth ช่างภาพจาก Magnum Photos