Tag: Street Photo

AN ALIEN TALK WITH KANRAPEE

กันต์รพี โชคไพบูลย์ คือช่างภาพหนุ่มที่เชื่อในมนุษย์ต่างดาว

หมิงบอกเรื่องนี้กับเราแบบไม่ขัดเขิน บอกว่าเขาเห็นสิ่งมีชีวิตนอกโลกมาตั้งแต่วัยที่ยังอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ บอกอีกว่าเขาศึกษาเรื่องยูเอฟโอไปพร้อมๆ กับการเรียนทำหนัง ก่อนจะทิ้งมันออกไปจากหัวดื้อๆ แล้วหันมาจับกล้องถ่ายภาพ Continue reading “AN ALIEN TALK WITH KANRAPEE”

Advertisements

อัครา นักทำนา ช่างภาพสตรีทไทยที่ Photobook ถูกคัดเลือกไปอยู่ใน MoMA Library

อัครา นักทำนา คือผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่ม Street Photo Thailand Collective และช่างภาพที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติผ่านรางวัลและเทศกาลมากมาย ไม่ว่าจะเป็น IPA Street Photography Asia Award 2013, Miami Street Photography Festival 2013, Xishuangbana Photo Festival 2014, Photo Bangkok Festival 2015, Continue reading “อัครา นักทำนา ช่างภาพสตรีทไทยที่ Photobook ถูกคัดเลือกไปอยู่ใน MoMA Library”

สัมภาษณ์พิเศษ : Paul Russell ช่างภาพสตรีทชาวอังกฤษจากกลุ่ม iN-PUBLIC

  • สัมภาษณ์ โดย อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล ( Sun )

ช่วงปีกำลังจะปลายๆปีก่อน เรามีโอกาสได้เดินทางไปอังกฤษ ซึ่งส่วนตัวแล้วเราค่อนข้างชอบงานสตรีทในฝั่งอังกฤษนี้มากเลย จนรู้สึกกระตือรือร้นอยากไปเดินถ่ายภาพสตรีทที่ได้อารมณ์แบบช่างภาพฝั่งนั้นเอามากๆ ช่างภาพอย่าง Martin Parr , Tony Ray-Jones ถือเป็นช่างภาพสตรีทที่เราชอบ และถ้าพูดถึงช่างภาพสตรีทฝั่งอังกฤษในยุคหลังที่มีอารมณ์โทนเดียวกันนี้ ชื่อของ Paul Russell ต้องลอยมาเลยล่ะ

จนช่วงเวลาหนึ่งในทริปที่ได้เดินทางไปเมือง Cornwall ซึ่งต้องโฉบๆไปแถวๆเมือง Weymouth ที่ Paul Russell อยู่ด้วย ทำให้เรารู้สึกว่าอยากจะสัมภาษณ์ Paul ขึ้นมาบ้าง และเราติดต่อเขาไปจนได้พูดคุยกัน ซึ่งเขาเองก็ยินดีจะให้เราได้สัมภาษณ์ แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยสะดวกเนื่องด้วยภาระกิจสักเท่าไหร่ จนในที่สุดการสัมภาษณ์นี้ก็สำเร็จเรียบร้อยเป็นอย่างดี เราหวังว่าบทสัมภาษณ์นี้จะช่วยให้ความรู้กับชาวเนิร์ดที่รักในการถ่ายสตรีทนะ โดยเฉพาะคนที่ชอบงานของ Paul Russell แบบเรา

 

SSN : คำถามแรกนะครับ ผมรู้สึกว่างานของคุณค่อนข้างจะมีอารณ์ขันและก็บ่งบอกความเป็น ‘อังกฤษ’ ผ่านมุมมองของคุณ โดยเฉพาะจากความเป็นเมืองชายทะเล อะไรที่เป็นแรงบันดาลใจในงานของคุณ? และช่างภาพสตรีทคนไหนที่มีอิทธิพลต่องานของคุณบ้าง? 

Paul : ผมสนใจการถ่ายภาพแนวสตรีทมาประมาณ 30 ปีแล้ว (ตอนนี้ผมอายุ 49 ) แต่เอาจริงๆที่เพิ่งจะหันมาถ่ายเองเลยก็ประมาณ 12 ปีที่แล้วนี่เอง ความรู้ในโลกของทางภาพสตรีทตลอด 12 ปีที่ผ่านมา ยังจำกัดอยู่กับช่างภาพสตรีทดังๆในยุโรปทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น Henri Cartier-Bresson และ Robert Doisneau ตอนที่ผมเริ่มหัดถ่ายสตรีทด้วยตัวเอง ผมก็เริ่มค้นหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ต สนใจช่างภาพคนอื่นๆเพิ่มขึ้นอย่าง Garry Winogrand , Martin Parr และ Tony Ray-Jones ซึ่งสองคนหลังนี่พวกเขามักจะใช้อารมณ์ขันเข้ามาใช้ในภาพ แน่นอนว่านี่คือแรงบันดาลใจของผม แต่ผมค่อนข้างจะชอบอารมณ์ขันของ Ray-Jones มากกว่านะ แม้ว่าผมจะชอบงานของ Doisneau แต่ว่างานของเขาไม่ค่อยจะทันสมัยสักเท่าไหร่ อารมณ์ขันในงานเขาค่อนข้างจะเบาๆและอ่อนโยน

ผมเลยพูดได้เต็มปากว่า Tony Ray-Jones คือช่างภาพในดวงใจของผมเลย เขาเป็นช่างภาพชาวอังกฤษที่มีงานออกมาในช่วงยุค 1960s ถึง 1970s แต่เขาเสียชีวิตเร็วมาก เสียไปตั้งแต่อายุ 40 ปี งานของเขาค่อนข้างจะเป็นที่รู้จักดีในเรื่องอารมณ์ขันและการจัดวางเฟรมองค์ประกอบภาพหลายๆอย่างเข้าไว้ในเฟรมเดียวกันอย่างลงตัว ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ยากมาก เขาเป็นช่างภาพที่อเมริกา แต่งานของเขากลับเป็นที่รู้จักอย่างมากจากช่วงที่เขาเดินทางไปถ่ายภาพอยู่ 2-3 ปีในอังกฤษนี่เอง ภาพแต่ละภาพแสดงให้เห็นวัฒนธรรมของคนอังกฤษได้เป็นอย่างดี ผ่านเทศกาลต่างๆ การพักผ่อนตามเมืองชายทะเล

ซึ่งงานของเขาถูกตีพิมพ์ตามนิตยสารและงานนิทรรศการภาพต่างๆ แต่ไม่เคยตีพิมพ์ออกมาเป็นหนังสือภาพเลยตลอดช่วงที่เขามีชีวิตอยู่ ถ้าคุณสามารถจะหาได้นะ จะมีหนังสือภาพอยู่เล่มนึงที่รวบรวมงานของ Tony Ray-Jones หลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้ว ทำโดย Russell Roberts เล่มนี้ถือเป็นสุดยอดเลย

อินเตอร์เน็ตมันอาจจะเจ๋งมากๆที่เราสามารถค้นหางานดีๆเพื่อศึกษา ไม่ว่าจะเป็นงานของ Winogrand , Frank หรือ Ray-Jones เอง แต่ไม่กี่ปีที่แล้ว ผมรู้สึกว่าผมดูจนไม่หวาดไม่ไหว มันมีภาพให้ดูเยอะเกินไปจนผมเลิกดูภาพต่างๆไปแล้วล่ะ ผมหันมาใส่ใจการถ่ายภาพของตัวเอง พยายามมองหาสิ่งธรรมดารอบๆตัวที่มีความรู้สึก มีอารมณ์ ผมถ่ายภาพจากแรงบันดาลใจที่ตามองเห็นและเสียงที่ได้ยินบนท้องถนน

อารมณ์ขันเป็นสิ่งสำคัญสิ่งหนึ่งที่ผมมองหาในภาพเสมอ แต่ไม่ว่ายังไงผมก็ยังมองหาอารมณ์ , การปฏิสัมพันธ์กัน บวกกับความน่าสงสารเล็กๆ บวกกับความเจ็บตัวหน่อยๆ ส่วนภาพริมทะเลดูเป็นธรรมชาติ ผมเองก็อาศัยอยู่ในเมืองริมทะเล และแถวนี้ก็มีรีสอร์ทริมทะเลอยู่บ้าง ซึ่งมันทำให้ผมได้ภาพได้ไม่ยากนัก ผมพยายามมองหาภาพริมทะเลแบบอังกฤษๆที่ไม่ธรรมดา มันอุดมไปด้วยความเงียบที่ดูเป็นมิตร แต่บางทีมันก็ดูน่าขนลุกอยู่เล็กๆ

 

22
© Paul Russell / iN-PUBLIC

 

SSN : คุณเข้าร่วมกับกลุ่ม iN-PUBLIC ตั้งแต่เมื่อไหร่ และเข้าร่วมได้ยังไงครับ?

Paul : จริงๆแล้วผมสมัครเข้ากับกลุ่ม iN-PUBLIC ไปหลายครั้ง ตอนที่ผมเริ่มหันมาถ่ายภาพสตรีทเมื่อปี 2004 ตอนนั้น iN-PUBLIC เป็นกลุ่มช่างภาพสตรีทเดียวที่ผมรู้จัก และผมกระตือรือร้นมากกับการที่จะได้เข้าร่วม ตอนที่ผมสมัครแรกๆนั้น งานผมยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่มันก็ถูกพัฒนาให้ดีขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดผมได้เข้าร่วมกลุ่มในปี 2010 ซึ่งปีนั้นเป็นปีที่ทางกลุ่มครบรอบ 10 ปีพอดี เป็นช่วงเวลาที่ดีทีเดียวที่ได้เข้าร่วม เพราะทางกลุ่มออกทั้งหนังสือ ทั้งจัดงานนิทรรศการเพื่อฉลองครบรอบ 10 ปี เรียกได้ว่าพอเข้าไปได้ปุ๊ป…ก็วุ่นจนหัวขวิดเลย

SSN : ในความเห็นของผม ทุกภาพถ่ายนั้นมักจะสะท้อนให้เห็นถึงบุคลิกและตัวตนของช่างภาพ ถ้าคุณมองดูงานของคุณเอง มันจะอธิบายความเป็นตัวตนของคุณได้ว่ายังไงบ้าง?

Paul : ผมคิดว่างานของผม บอกได้อย่างหนึ่งที่ว่าผมเป็นคนชอบถ่ายภาพผู้คนนะ.. นี่เป็นคำถามที่ยากทีเดียว ผมแค่พยายามจัดวางสิ่งต่างที่ผมอยากจะเห็นลงในภาพ ผมก็เลยไม่ค่อยแน่ใจว่ามันจะเชื่อมโยงกับความเป็นตัวผมหรือเปล่า เวลาที่ผมถ่ายภาพ ผมพยายามมองหาเหตุการณ์อะไรสักอย่างที่ปลุกผมให้ตื่นจากความน่าเบื่อได้

ดูเหมือนว่าผมจะถ่ายรูปที่มีหมาอยู่ในเหตุการณ์อยู่หลายภาพเลย หรือเอาให้ชัดๆก็คือ ทุกภาพที่ผมถ่ายแล้วมีหมาด้วย ผมก็มักจะชอบภาพนั้น แต่..มันก็ไม่ได้หมายถึงว่าผมจะชอบหรือไม่ชอบหมาน่ะ ภาพของผมเองที่ผมชอบจะเป็นภาพที่ทุกอย่างในภาพมันจะอยู่ในตำแหน่งที่มันควรจะอยู่ เพราะในชีวิตจริง ผมมักจะหงุดหงิดกับความไม่เป็นระเบียบของตัวเอง ซึ่งนี่ละมั้ง..ที่ภาพของผมเป็นการระบายออกให้ผมได้ทำอะไรที่เป็นระเบียบเรียบร้อยขึ้น

SSN : โดยปกติแล้วคุณใช้กล้องและเลนส์ตัวไหนในการถ่ายภาพงานของคุณบ้าง? 

Paul : ผมเริ่มใช้กล้อง Nikon D70 พร้อมเลนส์คิทส์ มาก่อน แล้วถึงจะเปลี่ยนมาใช้ Nikon D90 พร้อมกับเลนส์ฟิกซ์ ผมรู้สึกว่าการใช้กล้อง SLR มันทำให้ผมจัดวางองค์ประกอบภาพให้ดีได้ง่าย แต่ขนาดของกล้องมันทำให้ผมถ่ายได้ไม่กี่รูป เพราะคนที่ถูกถ่ายจะรู้ตัวเร็ว จนสองปีหลังมานี้ ผมหันมาใช้กล้อง Fujifilm X100 แทน ซึ่งมันทำให้ผมถ่ายได้เยอะขึ้น แต่ก็เจอปัญหาว่า ผมรู้สึกว่า Viewfinder แบบนี้มันทำให้ผมใช้งานได้ยากกว่า และบางทีที่ผมถ่ายไปๆก็ทำให้การวางองค์ประกอบภาพของผมไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คือผมเองค่อนข้างเรื่องมากเรื่องการวางองค์ประกอบภาพให้เป็นระเบียบ แต่สุดท้ายแล้ว การใช้ X100 ก็ทำให้การถ่ายภาพของผม เหมือนพบหนทางใหม่เลยล่ะ

 

SSN : คุณออกไปถ่ายรูปบ่อยแค่ไหน? ช่างภาพสตรีทหลายๆคนมักจะแบกกล้องออกไปถ่ายทุกๆที่ แต่กับบางคนก็พกกล้องไปเฉพาะวันที่ตั้งใจจะออกไปถ่ายเท่านั้น สำหรับคุณนี่เป็นแบบไหนครับ?

Paul : ผมพกกล้องไปทุกที่ตลอดเวลานะ แต่มันมักจะจมอยู่ในกระเป๋าผมนี่แหล่ะ ผมอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆริมทะเลของอังกฤษที่ชื่อว่า “Weymouth” และโดยปกติแล้วในแต่ละวัน โอกาสที่จะได้ภาพนั้นมีอยู่อย่างจำกัด ห้างที่นี่ที่คนจะช้อปปิ้งอยู่บนถนนเล็กๆสองเส้น และหลายๆช่วงในปีนึงๆ ชายหาดที่นี่ก็จะเงียบเหงา อย่างสัปดาห์นี้ใน Weymouth ผมอาจจะได้ภาพสัก 4-5 ใบ ซึ่งถึงแม้ว่าผมจะแบกกล้องไปด้วยทุกที่ แต่มันก็ได้แค่อยู่ในกระเป๋าอย่างนั้นแหล่ะ อย่างช่วงฤดูหนาวนี่ชายหาดนี่ร้างเลย ไม่มีคน ส่วนในฤดูใบไม้ผลิ ชายหาดถึงจะกลับมามีชีวิตใหม่ บูธขายอาหาร เรือ พวกเครื่องเล่น Helter-Skelter ก็จะเปิดให้เล่นใหม่ ทำให้ผมก็จะได้ภาพมากขึ้น ส่วนในช่วงปลายๆฤดูร่วง ชายหาดจะเต็มไปด้วยของประดับให้มีสีสันแบบนี้อีกครั้ง ถ้าผมได้ภาพดีๆใน Weymouth นี่ก็ถือได้ว่าเป็นการได้ของขวัญมาฟรีๆเลย เพราะผมไม่ได้ออกไปท่องเที่ยวที่ไหนเลย

ภาพที่ผมได้ส่วนใหญ่คือมักจะได้ตอนระหว่างที่ผมต้องเดินทางโดยรถไฟออกจาก Weymouth ไปในเมืองอย่างเมือง Bath , Brighton , London และรีสอร์ทริมทะเลต่างๆ ซึ่งแต่ละที่คือผมสามารถเดินทางไป-กลับไปในวันเดียว ผมเดินทางแบบนี้ 4-5 ครั้งต่อเดือน ผมมักจะเดินทางคนเดียว เดินไปเรื่อยๆรอบๆแบบไม่มีจุดหมาย และจะใช้เวลามองหาภาพที่ถ่ายหลายๆชั่วโมง

 

88
© Paul Russell / iN-PUBLIC

 

SSN : คุณฝึกถ่ายภาพสตรีทอย่างไรบ้าง? และคุณมีเทคนิคอะไรที่จะแนะนำได้บ้างหรือเปล่า?

Paul : เอาจริงๆเลยนะ.. ผมไม่ได้มีเทคนิคพิเศษอะไรที่จะบอกได้เลย ผมแค่เดินไปรอบๆเรื่อยๆอย่างช้าๆ แต่จะไม่หยุดอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง และพอผมเห็นอะไรที่ดูจะได้ภาพที่ดีได้ ผมก็จะหยุดถ่าย ผมจะเดินแบบนี้เท่าที่จะเดินไหวในแต่ละวัน ผมจะไม่ยกกล้อง X100 ขึ้นมาเล็ง ผมจะพยายามมองดูด้วยตาก่อนว่าจะทำอย่างไรให้ภาพนี้น่าสนใจโดยยังไม่ผ่านการมองด้วยกล้อง อาจจะมีคำแนะนำสักนิดนึงที่ผมพอจะบอกได้คือ พยายามพกนามบัตรไปด้วย ในกรณีที่เจอปัญหา มีการไม่พอใจของคนที่เราไปถ่าย ซึ่งไอ้นามบัตรธรรมดาๆนี่แหล่ะ มักจะใช้งานแล้วได้ผลอย่างไม่น่าเชื่อ!

ผมจะไม่ใช่วิธีถ่ายโดยเล็งแบบ Hip shots (การถ่ายโดยวางกล้องแถวๆระยะสะโพกแล้วกดชัตเตอร์แบบกะๆเอา ในกรณีที่ไม่มีจอพับนะ) และพยายามให้น้อยๆๆๆที่สุดที่จะครอปภาพ ผมเริ่มถ่ายจากกล้อง D70 ที่มีความละเอียดแค่ 6 ล้านพิกเซล ผมคิดว่าทุกพิกเซลมีค่า เราไม่ควรเสียมันสักพิกเซลเลย  และผมคิดว่าการฝึกฝนโดยการที่ไม่ยอมให้ตัวเองครอปเลย เป็นสิ่งที่ทำให้ผมวางองค์ประกอบภาพได้ดีขึ้น

ปัญหาของผมคือ จะทำยังไงให้ยังคงมีแรงกระตุ้น คึกคักพอให้ยังคงเดินถ่ายไปได้เรื่อยๆตลอดเวลาหลายชั่วโมง และยังคงมองหาภาพที่น่าสนใจอยู่ได้ ผมค่อนข้างจะถ่ายไม่เยอะ ผมมักจะไม่ค่อยเห็นอะไรที่น่าสนใจพอจะเป็นภาพที่ดีได้ มีหลายๆวันที่การถ่ายสตรีทของผมกลายเป็นการทำเรื่องอะไรที่ดูไร้สาระไปเลย

ผมคิดว่ามันจะช่วยได้นะ ถ้าเวลาที่ถ่ายแล้วเรามีธีมหลายๆอย่างอยู่ในใจเราอยู่แล้ว มันจะช่วยให้เรานึกออกได้ว่าเราจะถ่ายอะไรบ้าง ผมมักจะลองนึกออกมาสักธีมเวลาที่ผมนึกไม่ออกว่าจะถ่ายอะไรยังไงดี  อยากให้คุณลองเข้าไปอ่านในนี้ดู (คลิกอ่านในเวบของ Paul)

 

“ผมรู้สึกเป็นห่วงเวลาที่เห็นมีการจัดเวิร์คชอปถ่ายภาพสตรีทโดยคนที่ไม่ได้มีความรู้ในเรื่องการถ่ายภาพสตรีทอย่างถูกต้อง”

 

SSN : ผมอยากจะฟังเรื่องเกี่ยวกับภาพที่เป็นลายเซ็นต์ของคุณเลย ภาพที่เป็นมาสคอทสีเหลืองน่ะ คุณถ่ายมันได้ยังไง?

 

06
© Paul Russell / iN-PUBLIC

 

Paul : ภาพนี้ผมถ่ายตอนเวลา บ่ายสอง 45 นาที เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2004 ที่ Bournemouth ซึ่งตอนนั้นผมเพิ่งเริ่มถ่ายสตรีทอย่างจริงจังแล้ว พอลองกลับไปค้นไฟล์ภาพนี้ดู ผมก็เลยได้เห็นว่ามันมีช็อตก่อนหน้าที่จะได้ภาพนี้ ผมเริ่มถ่ายตั้งแต่ช่วงเวลาบ่ายสอง 31 นาที หลังจากนั้นผมก็จับตามองเขาไปเรื่อยๆโดยที่ไม่ได้ถ่ายอะไรมากเลยตลอดกว่า 14 นาทีนั้น ผมถ่ายไปแค่ 4 ช็อตในหลายๆตำแหน่ง ผมไม่อยากจะไปรบกวนเขาถ้าไม่จำเป็น เพื่อจะให้ได้ซีนที่ดีที่สุด แล้วผมก็ได้ภาพนี้มา หลังจากนั้นเขาก็นั่งพักอยู่กับผู้ชายคนนั้นบนม้านั่งนั่นแหล่ะ.. แล้วจากวันนั้นผมไม่เคยได้เห็นชุดอะไรแบบนี้อีกเลย

 

SSN : อีกภาพที่เป็นภาพลายเซ็นต์ของคุณเลย ก็คือภาพคุณยายสองคนบนถนน คุณถ่ายภาพนี้ได้ยังไง?

 

01
© Paul Russell / iN-PUBLIC

 

Paul : ภาพนี้ผมถ่ายเมื่อเดือนพฤษภาคม ปี 2007 เวลาบ่ายสี่โมงครึ่ง ช่วงนั้นในเมือง Bristol อากาศท้องฟ้าแจ่มใสดี ผมถ่ายไปทั้งหมด 140 ช็อตในวันนั้น ซึ่งถือว่าเยอะมากแล้วสำหรับผม เรียกได้ว่าเป็นวันที่มีแรงบันดาลใจมาก สุดท้ายผมลบไฟล์ทิ้งไปเกือบหมด เหลือแค่ไม่กี่ภาพ

 

siam_fl_contact
Contact Sheets ในวันที่ผมถ่ายได้ภาพนี้ ภาพที่ไฮไลท์สีฟ้าคือภาพที่ถูกเลือก / Paul Russell

 

ตอนที่ผมเห็น ผมตัดสินใจถ่ายภาพนี้อย่างทันที อยู่ๆผู้หญิงคนที่ตัวสูงแกยกไม้เท้าขึ้น ผมรีบกดชัตเตอร์ในทันที ผมรู้สึกถึงการข่มขู่อยู่ในจังหวะนั้น! ผมกดไปสองภาพในหนึ่งวินาที ซึ่งดูแล้วมันคล้ายกันมาก แต่ผมรู้สึกว่าภาพแรกมีองค์ประกอบภาพที่ดีกว่า

กรอบสี่เหลี่ยมบนกำแพงด้านหลังนั่นช่วยให้ภาพดูน่าสนใจขึ้น กรอบนึงเป็นตึกที่กำลังก่อสร้าง ส่วนอีกกรอบหนึ่งเป็นหน้าต่างบนตึกนั่น ส่วนอีกอันนั่นคือภาพตึกที่สำเร็จแล้วที่ศิลปินคิดเอาไว้

หลังจากที่ถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ที่อังกฤษนี่เมื่อปี 2011 เพื่อเป็นการโปรโมตหนังสือ The Street Photography Now ผมได้รับการติดต่อจากลูกชายของผู้หญิงที่ตัวสูงในรูปนั่น เพื่อจะเล่าเกร็ดเล็กๆน้อยๆเกี่ยวกับคุณแม่ของเขา แล้วเขาก็ส่งภาพน่ารักๆของคุณแม่มาให้ผมดูด้วย ทำให้ผมรู้ว่าผู้หญิงคนซ้ายชื่อว่า Brenda และคนขวาชื่อว่า Joan น่าเศร้าที่เขาบอกว่าคุณแม่ (Joan) เสียชีวิตไปเมื่อปี 2009 เพียงสองปีหลังจากภาพนี้ถูกถ่าย เขาบอกกับผมว่า “คุณแม่จะต้องชอบภาพนี้แน่ๆครับ”

“..อาจจะมีคำแนะนำสักนิดนึงที่ผมพอจะบอกได้คือ พยายามพกนามบัตรไปด้วย ในกรณีที่เจอปัญหา มีการไม่พอใจของคนที่เราไปถ่าย ซึ่งไอ้นามบัตรธรรมดาๆนี่แหล่ะ มักจะใช้งานแล้วได้ผลอย่างไม่น่าเชื่อ!”

 

SSN : คุณมีโปรเจคที่คุณกำลังทำอยู่หรือเปล่า? ผมหวังว่าจะได้เห็นโฟโต้บุ๊คของคุณนะ

Paul : ในเวบของผมจะมีงานในแต่ละซีรีย์ที่ผมกำลังค่อยๆทำอยู่ อย่างเช่น ซีรีย์ Country Shows ซึ่งผมจะถ่ายได้แค่ 3-4 วันต่อปี นั่นรวมๆแล้วผมถ่ายไป 10 ปีแล้ว!

หรืออย่างซีรีย์ Beside the Sea ซึ่งผมคิดว่าน่าจะสามารถทำเป็นหนังสือภาพที่ดีได้ ผมจัดเรียงภาพบนเวบไซด์ของผม (คลิกดูตรงนี้) ตามความรู้สึกที่ผมชอบ ซึ่งผมถ่ายเก็บมาเรื่อยๆตั้งแต่ปี 2004 ถึงปัจจุบัน ผมจัดเรียงจากช็อตที่ดูมีพลังในตอนเริ่มแรก แล้วไล่ไปค่อยๆนิ่งขึ้น จนหมดฤดูกาลซึ่งจะแสดงให้เห็นช็อตที่ดูทื่อๆ ดูครื้มๆ อารมณ์มันจะดูสอดคล้องกัน

มันน่าจะดีนะถ้าภาพซีรีย์นี้ได้ตีพิมพ์ ผมเคยแสดงงานนิทรรศการของภาพซีรีย์นี้ไปทั่วๆอังกฤษ ซึ่งค่อนข้างได้รับการตอบรับที่ดีจากคนทั่วไป ผมเลยคิดว่ามันน่าจะป๊อปกว่าภาพสตรีทแนวดั้งเดิมที่ถ่ายในเมืองทั่วๆไป แน่นอนว่าสำนักพิมพ์ใหญ่ๆมักจะไม่ค่อยชอบตีพิมพ์ภาพสตรีทแนวดั้งเดิม เพราะพวกเขาคิดว่ามันเข้าถึงคนได้ยากและต้นทุนสูง ขายยากด้วย

อีกซีรีย์ที่ผมทำอยู่คือผมจะถ่ายภาพอควบคู่ไปยู่สองเมือง คือ Bath และ Brighton แล้วเอามาจับคู่กัน (ลองคลิกเข้าไปดู) ภาพที่ถ่ายส่วนใหญ่ถ่ายเมื่อเร็วๆนี้จนถึงที่ย้อนไปช่วง 2 ปีที่แล้ว และโปรเจคที่แยกออกจากโปรเจคนี้อีกคือ The Brighton Belongs to Me ซึ่งภาพถ่ายทั้งหมดเมื่อปี 2013 ด้วยกล้องคอมแพคดิจิตอล ซึ่งคุณสามารถโหลดเป็น PDF ไปดูได้เลย (คลิกที่นี่) นี่น่าจะเป็นอะไรที่ใกล้เคียงที่สุดกับการเป็นโฟโต้บุ๊คที่สุดแล้วล่ะ มันค่อนข้างจะเป็นโปรเจคส่วนตัวของผม

 

25
© Paul Russell / iN-PUBLIC

 

SSN : คุณคิดยังไงกับการถ่ายภาพสตรีทในสมัยนี้? แล้วมันแตกต่างไปแค่ไหนจากตอนที่คุณเริ่มถ่าย?

Paul : ตั้งแต่ผมเริ่มถ่ายภาพสตรีทเมื่อ 12 ปีที่แล้ว คำจำกัดความอะไรที่มันเคยชัดเจน ตอนนี้มันกลายเป็นเบลอขึ้นนะ สำหรับผม การถ่ายภาพสตรีทมันคือการแคนดิดภาพผู้คนในสถานที่สาธารณะ แต่ไม่นานนี้ มีคนเริ่มใช้ศัพท์ว่า “Street photography” เพื่อที่จะรวมเอาการถ่าย Portrait บนถนนเข้าไว้ด้วย สำนักพิมพ์ Thames & Hudson พิมพ์หนังสือที่ชื่อว่า “World Atlas of Street Photography” ออกมา ซึ่งหลายๆงานในนั้น ผมไม่คิดว่ามันเป็นภาพสตรีทนะ ผมคิดว่าคำจำกัดมันจำเป็นจะต้องทำให้เข้าใจได้ถูกต้องเพื่อไม่ให้คนสับสน

สิ่งที่ดีของอินเตอร์เน็ตคือทำให้ช่างภาพสามารถโชว์ผลงานดีๆของตัวเองให้คนรู้จักได้ง่าย ทำให้หลายๆคนสร้างพอร์ทงานดีๆของตัวได้อย่างรวดเร็ว อาจจะเพราะว่าพวกเขามีตัวอย่างงานดีๆให้ดูให้ศึกษาเยอะแยะ

น่าเสียดายว่าช่างภาพที่งานไม่ดีแต่มีความสามารถในการใช้โซเชี่ยลเก่ง ทำให้ตัวเองเป็นที่รู้จักได้ดีกว่าช่างภาพเก่งๆซะอีก! ผมรู้สึกเป็นห่วงเวลาที่เห็นมีการจัดเวิร์คชอปถ่ายภาพสตรีทโดยคนที่ไม่ได้มีความรู้ในเรื่องการถ่ายภาพสตรีทอย่างถูกต้อง หรือตัวพวกเขาเองก็ยังมีงานภาพสตรีทที่ไม่ดีอยู่เลย จนผมคิดว่าผมควรจะหันมาจัดเวิร์คชอปเองบ้างแล้ว!

SSN : ผมรักการถ่ายภาพสตรีทมากนะ รวมถึงเพื่อนๆผมอีกหลายๆคนที่เมืองไทยนี่ เรามักจะคุยกันบ่อยๆว่า การถ่ายภาพสตรีทมันจะสามารถเลี้ยงชีพได้หรือเปล่า? สำหรับคนที่นี่ มันดูยากที่จะทำแบบนั้น คุณมีความคิดเห็นยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง?

Paul : ถ้าคุณรู้ว่าทำยังไง ช่วยบอกผมด้วยนะ! วิถีที่ว่าเมื่อคุณเป็นคนมีชื่อเสียงในโลกของศิลปะภาพถ่าย แล้วมันจะทำเงินมหาศาลจากภาพปริ๊นท์ของคุณเองอย่างที่ William Eggleston ทำได้ ซึ่งจริงๆแล้ว..นั่นไม่ใช่เรื่องธรรมดาที่คุณจะเจอเลย ผมขายภาพปริ๊นท์บนเวบไซต์ของผมอยู่สองแบบ แบบหนึ่งคือ Unlimited Editions เป็นภาพไม่กี่ภาพของผมที่คนรู้จัก ผมขายอยู่ £30 หรือ £40 (คุณสามารถคลิกเข้าไปดูได้) และ อีกแบบคือ Limited Editions เป็นภาพอื่นๆในแต่ละคอลเลคชั่นซึ่งผมตั้งราคาไว้เป็นร้อยภาพเลย ลองทายดูสิว่าแบบไหนที่ขายได้บ้าง…

มันเป็นเรื่องยากที่จะทำเงินได้จากงานภาพสตรีทด้วยตัวภาพมันเอง ทางอื่นๆที่จะเป็นไปได้ที่จะสร้างรายได้ควบคู่ไปกับภาพปริ๊นท์คือขายลิขสิทธิ์ภาพ , ให้นายหน้าดูแลให้ และทำเวิร์คชอป ผมบอกได้ว่าผมถ่ายภาพสตรีทมา 12 ปี เวลาส่วนใหญ่ผมทำงานฟรีแลนซ์หน้าที่พิสูจน์ตัวอักษรอยู่ที่บ้าน ซึ่งนั่นทำให้ผมมีเวลาออกไปถ่ายภาพในแต่ละวันด้วย

ประมาณช่วงปี 2012 ผมป่วยอยู่นานเลย ช่วงนั้นทำให้ผมเสียงานพิสูจน์อักษรไป ช่วงไม่กี่ปีนั้น รายได้เดียวที่ผมมีเลยมาจากงานภาพของผม ซึ่งนั่นมันก็ไม่เพียงพอจะเลี้ยงตัวเองได้ ซึ่งผมก็ต้องหาวิธีเปลี่ยนแปลงมันให้ได้น่ะ

ขอบคุณมากครับ / Paul Russell (www.paulrussell.info)

 

23
© Paul Russell / iN-PUBLIC

 

 

 

รายการแข่งขันสตรีทที่น่าสนใจ Week#1 เดือนกันยายน 2015

สำหรับสัปดาห์นี้ เดือนกันยายน มีสองโจทย์จากสองกลุ่มให้ติดตามกัน

 

โจทย์แรกของ Street & Repeat 105  เป็นโจทย์ที่ #15 ของปี

20719156880_a73be02a3b_h

 

โจทย์ที่ #15 “Forget about reality and look for dreamworlds” โดย Johanna Neurath  

ช่างภาพสตรีทชาวลอนดอน นอกจากจะเป็นช่างภาพสตรีทแล้ว เธอยังเป็น Design Director ให้กับ Thames & Hadson สำนักพิมพ์เก่าแก่ของอังกฤษ ซึ่งตีพิมพ์หนังสือ Street Photo เจ๋งๆไว้เยอะแยะ เช่น Street Photography Now , The Street Photographer’s Manual , The Suffering of Light เป็นต้น (คลิกดูงานสตรีทของเธอได้ที่นี่)

โจทย์นี้ก็ไม่ยากมาก ผสมผสานโลกจริงให้ดู Surreal เข้าไว้ อันนี้เป็นงานที่ชาวสตรีทต้องทำเป็นประจำอยู่แล้ว

มีเวลาตั้งแต่วันที่ 28 สิงหา ถึง 11 กันยา นี้เท่านั้นนะ สองสัปดาห์เช่นเดิม ส่งได้เพียง 1 รูปเท่านั้น! และอย่าลืมเปลี่ยนชื่อรูปให้มีคำว่า #15 อยู่ด้วย

รูปที่ส่งเข้าไปจะมีโอกาสถูกเลือกเข้าไปอยู่ใน Pool ของกลุ่ม Street & Repeat 105 คลิกเข้าไปที่โจทย์นี้ที่รูปได้เลย

 

** มีคนถามทุกรอบว่า จะส่งภาพยังไง? ก่อนอื่นต้องขอ Join Group ก่อนนะ เมื่อกดเข้าไปในกรุ๊ปแล้ว จะมีให้ Join Group ซึ่งจะเป็นการเขียนบอกเค้าว่าทำไมเราถึงอยากร่วมในกลุ่มนี้ ก็เขียนไปประมาณ เราชอบถ่ายภาพสตรีท อยากเรียนรู้ อะไรแค่นี้แหล่ (ภาษาอังกฤษนะ ไม่ใช่พิมพ์ไทยไปงี้ 555)

พอ Join group ได้แล้ว จะมีปุ่มให้ Add Photo แค่นั้นเอง เลือกดีๆ ส่งได้ใบเดียวเท่านั้น Admin ของกรุ๊ปเขาจะดูว่ารูปถูกต้องตามกฏหรือไม่ ถ้าผ่านตรงนั้นได้ ก็จะอยู่ใน Pool ที่จะเอาไปตัดสินต่อไป **

 

 

โจทย์ที่ 2 จาก Group ของ SPNC เป็นโจทย์ประจำเดือนกันยายน ปีที่ 5 

21019998836_2fb999040a_o

 

โจทย์สั้นๆ “Say it with flowers” โดย Johanna Neurath คนเดียวกันกับที่ให้โจทย์กับทาง Street & Repeat 105 นั่นเอง

โจทย์ไม่มีอะไรซับซ้อน ครีเอทในธีมดอกไม้ ลองไปคิดกันดู มีเวลาตั้งแต่วันที่ 1 – 30 กันยายนนี้ ส่งได้ไม่เกิน 4 รูป

คลิกเข้าไป Join Group กันก่อนที่นี่

 

ขอให้สตรีทชาวไทยทุกท่านโชคดี..

 

Mission การเรียนรู้เทคนิคการถ่ายแบบ Layer จาก EyeEm

Mission ใหม่ของ EyeEm น่าสนใจมากสำหรับชาวสตรีทเลยทีเดียว ใครยังไม่รู้จัก EyeEm แนะนำสั้นๆว่าเป็น App คล้ายๆ Instagram แต่เน้นที่การถ่ายรูปจริงจังกว่า มี Mission ให้เล่นตลอดเวลาในแต่ละเดือน และทุกๆปีจะมีการประกวดรางวัลใหญ่ทุกๆปี (ซึ่งปีนี้ มีสตรีทไทยเข้าชิงรางวัล EyeEm Awards ถึง 6 คน คลิกอ่านข่าวได้ที่นี่ ) แนะนำให้ลองโหลดกันดูในมือถือ

Mission นี้ว่าชื่อว่า Learn & Shoot : Layering ก็คือการเรียนรู้เรื่อง Layer ซึ่งเป็นท่าไม้ตายหนึ่งของชาวสตรีท เป็นการจัดวางเรียงหลายๆ Subject ในเฟรม ให้น่าสนใจ ไม่ทับซ้อนกันใน Composition ที่สวยงาม

กติกาคือทาง EyeEm จะให้เรา Upload รูปที่เป็นแนว Layer เข้าไปใน Mission (ทาง EyeEm ไม่ให้ใส่ # แปลว่าต้องอัพเข้าไปใหม่เลย) และทาง EyeEm จะเลือกขึ้นมา 5 รูปแล้วมารีวิวให้ และเป็น Showcase ให้คนอื่นๆได้ดูด้วย หมดเขต 4 กันยายนนี้เท่านั้น 

คลิกเข้าไปดูรายละเอียด Mission ที่นี่ได้เลย

ข้อแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับการถ่าย Layer ของ EyeEm

  • แบ่งระยะออกเป็น 3 ระยะ คือ Foreground / Mid-ground / Background หรือ หน้า / กลาง / หลัง ทั้ง 3 ระยะ ควรมี subject ที่แข็งแรง โดดเด่น น่าสนใจ และทิ้งระยะให้สอดคล้องกัน เพื่อดึงดูดให้คนดู เสมือนเข้าไปอยู่เป็นส่วนหนึ่งในภาพนั้น (หลักการเหมือนหนังสามมิติ)
  • ควรมี Subject อย่างน้อย 3 elements และให้ดีควรจะมี 5 elements ขึ้นไป แต่เมื่อยิ่งมาก ก็ต้องสามารถจัดวางให้ไม่ทับซ้อนกันมากขึ้นด้วย

ใครสนใจการถ่าย Layer แนะนำให้ดูงานของ Alex Webb ค้นในกูเกิ้ลได้เลย มีให้ดูเพียบ ถือว่าเป็นเจ้าพ่อ Layer อย่างแท้จริง

 

By Ali Selvi

 

By K E A L A N

 

ภาพสตรีทเจ๋งๆล้นทะลักเพจ APF Magazine ในวัน World Photography

หลังจากทางแอดมิน Facebook กลุ่ม APF Magazine Street Photography ได้ประกาศกิจกรรมเนื่องในวัน World Photography Day โดยการให้คนที่อยู่ในเพจกลุ่ม โพสภาพสตรีทที่คิดว่าดีที่สุดลงในเพจ แล้วใส่ชื่อว่า WPD ซึ่งทั้งหมดจะถูกคัดเลือก 10 ภาพที่ดีที่สุดลงใน APF Magazine ต่อไป

หลังจากมีการประกาศไป ปรากฏว่าเกิดปรากฏการณ์โชว์ภาพสตรีทสุดติ่งจากทั่วโลกหลั่งไหลกันเข้ามา จนกลายเป็นที่ฮือฮาของเหล่าชาวสตรีททั่วโลก เพราะเป็นการขุดรูปสตรีทในตำนานของแต่ละคนมาโชว์กันอย่างเมามัน เรียกได้ว่าน่าประทับใจมากตลอดสองวันนี้ ใครที่อยากดูงานเจ๋งๆช่วงนี้ ก็ลองเข้าไปในเพจ APF Magazine Street Photography ได้เลย ถ้าคิดว่างานไหนอยากจะเข้าร่วมกิจกรรมนี้ก็ทำตามกติกาดูนะ

Screen Shot 2558-08-22 at 19.32.14

 

ประกาศผลแล้ว Finalists 100 รูป EyeEm Photo Awards ปี 2015

ประกาศผลแล้ว Finalists 100 รูป EyeEm Photo Awards ปี 2015 เป็นที่น่าดีใจแทนวงการสตรีทเมืองไทย ที่ปีนี้ เข้ารอบกันถึง 5 คน จาก 10 คนในหมวด The Street Photographer และ 1 คน ในหมวด The Moment ซึ่งผู้คัดเลือกในหมวด The Street Photographer คือ  Casey Kelbaugh ซึ่งเป็นช่างภาพและเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้ง EyeEm ด้วย และ Rebecca Roth จาก NASA Goddard Space Flight Center เป็นผู้คัดเลือกในหมวด The Moment โดยคัดจากภาพสตรีทที่ถูกโพสเข้ามานับหมื่นภาพทั่วโลก ซึ่งปีที่แล้ว ทวีพงษ์ ประทุมวงษ์ ก็คว้ารางวัลที่ 1 มาแล้วในสาขานี้ (ปีนี้ทาง EyeEm บอกว่า คนส่งมามากกว่าปีที่แล้วเป็นเท่าตัวเลย)

โดยการประกาศผลผู้ชนะในแต่ละหมวด จะประกาศกันในงาน EyeEm Festival  ที่นิวยอร์ค ในวันที่ 18 กันยายน 2558 นี้

ทีมงาน สยามมนุษย์สตรีท ขอแสดงความยินดี และส่งกำลังใจเชียร์ให้สตรีทไทยได้รางวัลที่ 1 กลับมาเป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน (ซึ่งมีโอกาสสูงมากๆ)

 

ภาพสตรีทไทยที่ได้เข้าชิงในหมวด The Street Photographer

Nakarin Teerapenun / @flip ( พี่กอล์ฟ ทีโบน หนึ่งในช่างภาพสตรีทแถวหน้าของเมืองไทย )

 

Tavepong Pratoomwong / @tavepongpratoomwong ( แชมป์ EyeEm Awards ปี 2014 )

 

Nattawoot Peanpunyaruk / @kurtumm ( ผู้ชนะรางวัล Street Photo Thailand Contest ครั้งที่ 2 สดๆร้อนๆ )

 

Thanakorn Treratanaboot / @pingrider ( ปิง สตรีทไทยที่กำลังมาแรงมาก )

 

Issaret Chalermsopone / @KobObob ( กบ ทีมงานของ สยามมนุษย์สตรีท เรานี่เอง จับตาดูกันดีๆเลยคนนี้ )

 

ภาพสตรีทไทยที่ได้เข้าชิงในหมวด Moment

Noppadol Maitreechit / @noppadoolmaitreechit ( พี่ดิว สตรีทไทยอีกคนหนึ่ง จากกลุ่ม Loopers Collective ที่ทำผลงานในปีนี้ได้อย่างยอดเยี่ยมในหลายๆรายการ )

 

 

คลิกดูผลประกาศทั้งหมดที่ EyeEm

รายงานผลคู่มวยภาพสตรีท Observe Street Fight สัปดาห์ที่ 81

รายงานผลคู่มวย Observe Street Flight รายการแข่งสตรีทระดับโลกจาก Flickr.com ประจำสัปดาห์ที่ 81 ที่ผ่านมา  สตรีทไทยมีเข้าชิงเพียงคู่เดียว

คู่ที่ 1 ของรายการ PAULO MARINUZZI กับ JADSADA

JADSADA เข้าชิงเป็นสัปดาห์ที่ 2 ติดต่อกัน โดยสัปดาห์ที่ 80 เอาชนะคู่แข่งไปได้ แต่สัปดาห์นี้ ต้องยอมรับว่า PAULO งานดีจริงๆ ทั้งสองคนคุมโทนสีส้มเหมือนกัน และเล่นกับเงาของ Subject คล้ายๆกัน ช่วงแรก JADSADA นำไปก่อน และคะแนนค่อนข้างสูสี ผลัดกันนำและตามอย่างสนุกสนาน แต่สุดท้าย JADSADA แพ้ไปที่คะแนน 9 : 6  Continue reading “รายงานผลคู่มวยภาพสตรีท Observe Street Fight สัปดาห์ที่ 81”

เมื่อ Maciej Dakowicz และ David Solomons สตรีทระดับโลกมา Workshop ที่กรุงเทพ!

ข่าวดีสำหรับสตรีทไทยอีกแล้ว เมื่อกลุ่ม Loopers Collective หนึ่งในกลุ่มสตรีทไทยแถวหน้า จัด Workshop อีกครั้ง หลังจากได้รับความฮือฮาไปเมื่อเดือนก่อน กับการนำ Jesse Marlow และ Matt Stuart สองช่างภาพสตรีทระดับโลกจากกลุ่ม In-Public มา Workshop ให้กับสตรีทไทยกันถึงที่ ซึ่งก็ที่นั่งเต็มกันไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว Continue reading “เมื่อ Maciej Dakowicz และ David Solomons สตรีทระดับโลกมา Workshop ที่กรุงเทพ!”

ภาพสตรีท Street Photo Thailand Editor’s Pick ประจำเดือน กรกฏาคม 2558

สำหรับคนที่สนใจการถ่ายภาพสตรีท แล้วอยากลองโพสฝีมือตัวเองดู สามารถเข้าไปในเพจ Street Photo Thailand ได้นะ ในนั้นจะมี Admin คอย approve งานให้ ถ้างานอยู่ในเกณฑ์ของภาพสตรีท ก็จะถูกโพสลงในเพจ และถ้าเป็นงานที่น่าสนใจมาก ทาง Admin จะเลือกมาอยู่ใน Editor’s Pick ประจำเดือน มาลองดูงานที่ถูกเลือกในเดือนที่ผ่านมากันดู Continue reading “ภาพสตรีท Street Photo Thailand Editor’s Pick ประจำเดือน กรกฏาคม 2558”