Month: February 2016

Peter Marlow ช่างภาพและอดีตประธาน Magnum ลอนดอน เสียชีวิตแล้ว

Peter Marlow ช่างภาพชาวอังกฤษหนึ่งในผู้ก่อตั้ง Magnum สาขาลอนดอน และอดีตประธาน , รองประธานเอเจนซี่ Magnum ลอนดอน เสียชีวิตแล้ว ด้วยวัย 64 ปี จากโรคมะเร็งไขกระดูก นับเป็นการสูญเสียครั้งสำคัญของวงการถ่ายภาพ

Peter Marlow เป็นช่างภาพที่มีชื่อเสียงในด้านเป็นช่างภาพข่าวตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น มีความโดดเด่นจากพรสวรรค์ในการเล่าเรื่องด้วยภาพ แต่วันหนึ่งเขาก็หันเหความชอบของตัวเองจากงานภาพข่าวไปสู่การการถ่ายภาพที่มีศิลปะมากขึ้น เขาเคยกล่าวไว้ว่า งานของเขาอาจจะดีพอสำหรับตลาดช่างภาพข่าว แต่มันไม่เคยดีพอเลยสำหรับตัวเขาเองเลย มันขาดความอ่อนโยน และทุกอย่างมักวนเวียนอยู่ในกรอบของการถ่ายภาพเดิมๆแบบภาพข่าว เช่น ต้องมีสัดส่วนภาพที่ดี ต้องมีหัวข้อเรื่อง ต้องมีการเปรียบเทียบ (Juxtapostition) ซึ่งสิ่งที่เขามองหาจริงๆคือกลับเป็น “ภาพที่ดูเรียบง่าย” ซึ่งมันคืองานศิลปะที่ยืนยาว

หลายๆงานของ Peter เป็นงานสตรีทที่เรียบง่ายแต่งดงาม เขานำเอาความถนัดในการเล่าเรื่องด้วยภาพ มาผสมกับความชอบในรูปทรง สี ถ่ายภาพที่มีอยู่ในชีวิตประจำวันออกมาได้อย่างสวยงาม

เขาเคยให้คำแนะนำกับช่างภาพทั่วๆไปไว้ว่า จงพยายามเป็นตัวของตัวเอง แต่อย่าไปกดดันตัวเอง เชื่อในสัญชาตญาณตัวเองโดยไม่ต้องกังวลว่าใครจะคิดยังไงหรือไปกังวลกับทฤษฏีให้มากเกินไป

ก่อนที่ Peter Marlow จะเสียชีวิต ได้มีการประกาศว่าเขากำลังจะมีงาน Exhibition ที่ชื่อว่า “The English Cathedral” ซึ่งเป็นภาพเกี่ยวกับโบสถ์ใน Anglican ที่ Coventry Cathedral ในวันที่ 29 เมษายนที่จะถึงนี้

 

LON23806_Social_Media_Watermark

LON23809_Social_Media_Watermark

LON23853_Social_Media_Watermark

LON73380_Social_Media_Watermark

LON74484_Social_Media_Watermark

LON72718_Social_Media_Watermark

LON74150_Social_Media_Watermark

LON72743_Social_Media_Watermark

LON74041_Social_Media_Watermark

 

 

Advertisements

โปรเจคสตรีท ภาพฝันที่ไม่ยอมตื่น Time in Between – Fairy Tale Of Russia

บทความ โดย Sun สยาม.มนุษย์.สตรีท 

ระหว่างที่เปิดหาบทความน่าสนใจเกี่ยวกับถ่ายภาพอ่านเล่นๆอยู่ เราบังเอิญได้เห็นงานชิ้นหนึ่งที่ดูค่อนข้าง Surreal ท่ามกลางฉากของประเทศรัสเซีย ที่น่าสนใจคือแต่ละภาพนำเสนอชีวิตความเป็นอยู่ในปัจจุบันของคนรัสเซีย กลมกลืนไปกับสถาปัตยกรรมทั้งแบบเก่าและแบบใหม่อย่างแปลกประหลาด โดดเด่นด้วยการเลือกสี ฉาก จังหวะของคนที่มีเสน่ห์ โปรเจคนี้ชื่อว่า Time in Between – Fairy Tale Of Russia

Frank Herfort เป็นช่างภาพชาวเยอรมันที่มาทำงานอยู่ในมอสโคว์ รัสเซีย เป็นศิลปินที่ชอบงาน Documentary และสนใจสถาปัตยกรรม (Architecture) งานของเขาจึงมีทั้งสตรีท ทั้ง Landscape ปะปนกันไปแล้วแต่โปรเจค แต่มักจะมีส่วนผสมเหล่านี้เจือกันไป

Frank พูดถึงโปรเจคนี้ไว้ว่า เป็นโปรเจคที่เขารู้สึกว่าผู้คนในแต่ละภาพกำลังเคลิ้มไปกับภาพฝัน ของชีวิตที่อยู่ท่ามกลางการหลับใหล อย่างไม่มีวี่แววของเจ้าชายจะมาจูบให้ตื่นจากนิทราแบบในนิทาน

Frank พูดถึงต่อว่า ในรัสเซีย พื้นที่ทุกอย่างดูไม่ได้เป็นสัดเป็นส่วน อย่างเช่นในยุโรปถ้าเป็นตึกออฟฟิศก็จะถูกสร้างเพื่อให้มันเป็นออฟฟิศ แต่ที่นี่ไม่ใช่ ทุกอย่างดูเหมือนถูกดัดแปลงให้ใช้งานได้ มันจึงดูแปลก ขัดตา เขาจึงพยายามเอาผู้คนเหล่านั้นเข้าไปรวมกันในเฟรม

อีกโปรเจคหนึ่งของ Frank นั่นคือ Imperial Pomp ซึ่งเน้นไปที่สถาปัตยกรรมสมัยใหม่และเก่าของรัสเซียปะปนกันในภาพเดียว เป็นการเล่าเรื่องหลังการล่มสลายของคอมมิวนิสต์ โปรเจคนี้ ได้เข้าถึงรอบ Finalists การประกวด Visual Storytelling Awards 2014 ของ Lensculture ด้วย

แม้ว่างานของ Frank จะไม่ได้เป็นสตรีทเพียวๆไปทุกภาพ เนื่องจากบางภาพ Frank เองก็มีการขออนุญาต Subject ถ่ายภาพก่อนบ้าง เนื่องจากเป็นงานเชิง Documentary แต่โดยรวมๆแล้วก็เป็นโปรเจคงานสตรีทที่น่าสนใจและควรเรียนรู้ถึงวิธีการคิดคอนเซป

 

Thank you Frank for your permission to post your projects.

© Frank Herfort 

Instagram : @frank_herfort

Website : www.frankherfort.de

 

 

frankherfortelevatortokirov_322

frank-herfort-holiday

Unknown-8

frank-herfort-narrative-bilder-06a

Frank-Herfort2-900x662

Frank-Herfort7-900x716

frank-herfort-narrative-bilder-24

Unknown-5

Unknown-4

Elena Sergeja ,Saubermachen nach der Neujahrsfeier im Dorfklub, Wandgemaelde aus Sowjetzeiten von Künstler aus Bologe, naechste Stadt 30km, ganz links Tafel zur Erinnerung an den Sieg des zweiten Weltkrieges

42839a33784952.56b8387b97ec3

1e9ca133784952.56b8387ba8653

2e3dfd33784952.56b838de057a3

6e322533784952.56b8387b933f4

9e57e833784952.56b8387b99435

92d1ca33784952.56b8387ba5e32

186d9c33784952.56b8387b9c2fc

537fe433784952.56b8387ba4807

10335933784952.56b838de029ed

a3953133784952.56b8387ba057e

85e9be33784952.56b8387ba328c

 

 

 

7 สิ่งที่มักเข้าใจผิดเกี่ยวกับการถ่ายสตรีท(ที่ดี)

บทความโดย กบ สยาม.มนุษย์.สตรีท

ในบล็อกของ สยาม.มนุษย์.สตรีท มีเรื่องราวให้อ่านมากมายสำหรับคนที่สนใจการถ่ายสตรีทอย่างจริงจัง แต่เราก็เชื่อว่ายังมีหลายๆคนก็อาจจะจับต้นชนปลายไม่ถูก หาเจอบ้างไม่เจอบ้าง เช่น บทความ “ก้าวแรกสู่สังเวียน Street Photography”  ที่เหมาะกับคนเริ่มต้นจะเข้าใจภาพสตรีทอย่างจริงจัง เป็นต้น

วันนี้ ง่ายๆเลย สำหรับคนที่เพิ่งเปิดมาเจอบล็อก อยากจะมาย้ำให้ฟังกันเรื่องเบสิคๆ 7 สิ่งที่คนมักจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับการถ่ายสตรีทที่ดีกันก่อน

 

  • ภาพสตรีทดีๆต้องเป็นภาพขาวดำเท่านั้นถึงจะได้อารมณ์

อาจจะเพราะเราเห็นรูปในตำนานสมัยโบราณกาลทั้งหลายเป็นรูปขาวดำ ซึ่งสมัยก่อนเราก็คิดเหมือนกันว่าภาพขาวดำนี่มันได้อารมณ์กว่าจริงๆนะ ต่อมาเราเจอคำพูดนี้ “Color is very much about atmosphere and emotion and the feel of a place.” โดย Alex Webb ช่างภาพสตรีทระดับ Magnum Photos  ในใจก็คิดว่า “โด่ลุงยังไงก็สู้ขาวดำไม่ได้หรอกกกก” (egoมาเต็ม)

จนเราไปเจอหนังสือของลุงที่ชื่อว่า “The Suffering Of Light” เปิดไปได้ 4-5 หน้าเท่านั้นแหละ เหมือนโดนสะกดจิตเดินไปจ่ายเงินทันที คือเป็นภาพสีที่สวยมากกกกก พลังมาเต็มแบบที่เราไม่เคยเห็นจากภาพขาวดำ ตั้งแต่นั้นมาความคิดเราเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แต่ก็ยังชอบดูงานและถ่ายภาพขาวดำอยู่นะ มันทำให้เห็นว่า จะสีจะขาวดำ ก็เป็นภาพสตรีทที่ดีได้ทั้งนั้น

 

NICARAGUA. Puerto Cabezas. 1992.
© Alex Webb/Magnum Photos

 

  • ถ่ายขอทาน คนไร้บ้าน

เป็นอะไรที่ฮอตฮิตมากสำหรับคนที่เพิ่งเริ่มถ่ายสตรีท แม้จะเคยมีบทความที่ให้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว เพราะนี่คือทัศนคติแรกของชาวสตรีทที่ต้องปรับก่อนเลย ซึ่งถ้าจะถามว่าการถ่ายขอทานนั้นเป็นภาพสตรีทหรือเปล่า? คำตอบคือมันก็ใช่ภาพสตรีท แต่..จะเป็นภาพสตรีทที่ดีมั้ย นั้นเป็นอีกเรื่องนึง คือเรามองว่า การเดินถ่ายภาพคนที่ด้อยกว่าเรามันไม่ใช่สิ่งที่น่าดูสักเท่าไร  ที่สำคัญ หัวใจของการถ่ายสตรีทคือ “ความคิดสร้างสรรค์” ต่างหาก ดั้งนั้น การถ่ายแค่ขอทาน คนพิการแบบโต้งๆมันคือ “ง่ายเกินไป” ในการจับความน่าสงสาร รันทด ตามท้องถนน มาเป็นผลงานของเรา รวมไปถึงความซ้ำซากจำเจ (พอๆกับรูปฟิวคุณยายถือตะเกียงในป่าใหญ่)  ต่อไปนี้เวลาเราออกไปสตรีทที่ไหนแล้วเจอขอทาน จับกล้องแน่นๆใจแข็งๆแล้วเดินผ่านกันเถอะ เรารู้ว่าชาวเนิร์ดมีพลังในการสร้างสรรค์งานมากกว่านั้น

 

  • เขียนคำอธิบายยาวๆประกอบรูป

เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของภาพข่าวหรือภาพสารคดีดีกว่า บ่อยครั้งที่เราเห็นภาพสตรีทที่ตามมากับ การเขียนคำอธิบายยาวๆ ถึงเรื่องราวที่เราตั้งใจให้มันเป็น เช่น ภาพคุณยายนั่งรอรถเมล์ ก็จะมีคำอธิบายถึงความเหน็ดเหนื่อยที่ลูกหลานทอดทิ้ง ไม่มีเงินกินข้าว บลาๆๆ  / ตัดภาพกลับมาความเป็นจริงคือ คุณยายมีคนขับรถ benz มารับ จบ.  คือภาพสตรีทที่ดีมันควรจะเล่าเรื่องด้วยตัวเองได้อยู่แล้ว(ในกรณีภาพเดี่ยวนะ) หรือการให้ผู้ที่ดูรูปได้ไปจิ้นต่อเอาเอง โดยไม่ต้องเอาคำอธิบายมาปิดกั้น บางคนซีเรียสถึงขนาดไม่ตั้งชื่อรูปเลยก็มีนะ ทั้งนี้ทั้งนั่นเราพูดถึงงานแบบภาพเดียวนะ ถ้ามาเป็น ภาพชุดหรือ project จะมีคำอธิบายถึงแนวคิดมาก็ไม่แปลก

 

  • ซีนสวยๆ กดชัตเตอร์สักทีก็อยู่แล้ว

    ใช่แล้ววินาทีที่ดีที่สุดของซีนนั้นๆอาจจะมีแค่แว่บเดียว (Desisive Moment) แต่เราก็ไม่จำเป็นต้อรอให้เกิดขึ้นก่อนแล้วกดมาแค่ครั้งเดียวนิ (แบบนั้นไม่น่าจะทันด้วยซ้ำ)  หากเราเห็นแล้วว่าซีนนี้น่าสนใจเราก็แค่คิดก่อนถ่ายซักหน่อย ยืนรอวางเฟรม ปรับค่าตั้งกล้องให้เหมาะสมแล้วก็กดไปเรื่อยๆเปลี่ยนมุม ลองดูทั้งแนวตั้งแนวนอน คิดไปถ่ายไป ลองดูจนกว่าเราจะได้ภาพที่คิดว่าชอบแล้วก็ค่อยกลับไปเลือกรูปที่บ้าน หรือถ้าได้แล้วคิดว่ายังดีได้มากกว่านี้ เราก็ค่อยกลับมาซ้ำต่อในวันถัดไปก็ได้ รูปเด็ดๆระดับโลกมีน้อยมากที่ลุงๆเค้าจะกดมาทีเดียว ลอง google ว่า “magnum contact sheets” ดูก็ได้นะ

IMG_0258
Contact Sheets ของปู่ Elliot Erwitt ก่อนจะได้เป็นภาพสตรีทน้องหมาในตำนาน

 

USA.  New York.  2000.
© Elliott Erwitt/Magnum Photos

 

  • ภาพสตรีทต้องถ่ายบนท้องถนนเท่านั้น

ที่ไหนก็ตามที่เป็นที่สาธารณะเช่น ห้างสรรพสินค้า ทะเล ภูเขา  หรือจะดาวอังคาร จะที่ไหนก็ตามเราก็สามารถสตรีทได้หมด โอเคส่วนนึงก็ขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของผู้ถ่ายด้วยนะ เช่นเอาจริงๆตามห้างก็จะมีป้ายห้ามถ่ายรูปบอกไว้ แต่อย่างที่เรารู้คนก็ถ่ายกันทั่วไปอยู่แล้ว ตราบใดที่เราไม่ฮาร์ดคอร์ไปเดินตบแฟลชในห้าง หรือทำท่าซุ่มๆใต้บันไดเลื่อน ก็คงไม่โดนยามรวบตัว

18293772128_9cb7ddd0a5_b
ภาพนี้ ถ่ายในห้างง่ายๆเลย ไม่ต้องไปที่ไหนไกล / ภาพโดย Sun สยาม.มนุษย์.สตรีท

 

 

  • ภาพสตรีทต้องมีคนอยู่ในภาพ

อันนี้แม้แต่ในระดับสากลก็ถกเถียงกันมาเยอะเหมือนกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไปทุกคนก็ยอมรับ บางภาพไม่มีแม้แต่สิ่งมีชีวิตอยู่เลย อาจจะเป็นเส้นสาย กราฟฟิค ก้อนเมฆที่เป็นรูปหน้าคน หรืออีกเยอะแยะมากมายตามแค่จิตนาการ นั่นล้วนแต่เป็นงานสตรีทที่ดีทั้งนั้นแหละ ขอแค่อยู่ในความหมายที่ว่า ภาพถ่ายในที่สาธารณะที่ใช้ความคิดสร้างสรรค์

© Matt Stuart/iN-PUBLIC

 

 

  • ถ่ายโดยใช้เลนส์เทเล ซูมจากไกลๆไม่ให้คนรู้ตัว

โดยส่วนใหญ่คนที่ไม่ได้เรียนรู้งานสตรีทอย่างจริงจังมาก่อน มันจะมีความเข้าใจแบบนี้มาก่อนแทบทั้งนั้น เลนส์เทเลถ่ายภาพที่มีซับเจคเดี่ยวซูมมาจากไกลๆ โบเก้งามๆนั้น เหมาะกับการถ่าย portrait  มากกว่า เพราะโดยปกติระยะที่ช่างภาพสตรีทใช้จะเป็น 28mm. 35mm. หรืออย่างเต็มที่ก็ 50mm. เพราะงานสตรีทเป็นการจับองค์ประกอบหลายๆอย่างไว้ในเฟรมเดียวกัน เลนส์ที่มีความกว้างจะเก็บเรื่องราวได้เยอะกว่า เล่าเรื่องได้ดีกว่า ยิ่งคนที่สามารถเอาองค์ประกอบเยอะๆมาวางในเฟรมเดียวกันได้อย่างลงตัวสวยงามและเล่าเรื่องได้ดีเท่าไหร่ ยิ่งเป็นภาพสตรีทที่ดีมากเท่านั้น ซึ่งส่วนตัวเราถนัดระยะ 35mm มากที่สุด

 

ทั้ง 7 ข้อนี้ เป็นการย้ำง่ายๆ ไม่ให้ลืมกัน ค่อยๆลด ละ เลิก เรียนรู้ไปด้วยกันทีละข้อสองข้อละกันนะ หลายคนอาจจะบ่นว่าทำไมต้องมีกฎเกณฑ์อะไรเยอะแยะแบบนี้ สตรีทมันก็แค่ถือกล้องเดินไปตามถนนถ่ายอะไรมาก็ได้ไม่ใช่หรือ? คือมันก็ได้แหละ ถ้าเราไม่ได้ต้องการจะพัฒนางานของเราให้ดีขึ้นๆอย่างชาวเนิร์ดสตรีททั่วโลกพยายามกัน มันก็เหมือนกับเราเล่น red alert โหมดง่ายสุด วนไปวนมา ชนะแล้วชนะอีก ไม่ตื่นเต้นเอาซะเลยเนอะ

 

 

โปรเจคภาพสตรีทที่น่าสนใจ Wonderland : A Fairytale of the Soviet Monolith

ในเพจ สยาม.มนุษย์.สตรีท (facebook.com/siamstreetnerds) จะมีการแนะนำภาพสตรีทดีๆให้ชมกันทุกๆวัน ซึ่งส่วนใหญ่ก็คือเป็นภาพสตรีทเป็นใบๆไป (Single Image) เป็นจุดเริ่มต้นในการฝึกหัดถ่ายงานสตรีทได้เป็นอย่างดี เพราะแต่ละภาพคือภาพที่แข็งแรง ดูแล้วเข้าใจในตัว จบในตอน

แต่เมื่อเราเข้าใจงานสตรีทมากขึ้นๆ สิ่งสำคัญกว่าในการทำชิ้นงานศิลปะแบบภาพสตรีทนั่นคือ การเป็นนักเล่าเรื่องที่ดี การเล่าเรื่องที่ดีเกิดการจากประกอบด้วยภาพหลายๆภาพที่ไม่จำเป็นจะต้องใช้ความแข็งแรงเท่าๆกันในทุกๆภาพเสมอไป แต่ทุกภาพต้องทำหน้าที่ของตัวเองเสมือนนักฟุตบอลแต่ละคนในทีม

งานโปรเจค เลยเป็นสิ่งที่เราอยากแนะนำให้ดูกันเยอะๆสำหรับใครที่สนใจภาพสตรีทในอีกขั้นหนึ่ง ซึ่งโปรเจคที่อยากแนะนำในวันนี้คือโปรเจค Wonderland : A Fairytale of the Soviet Monolith เป็น Photobook ที่น่าสนใจมากของ Jason Eskenazi ช่างภาพชาวนิวยอร์ค จนได้รับรางวัล Best Photography Book POYI เมื่อปี 2008

Jason ถ่ายทอดภาพของรัสเซียหลังจากกำแพงเบอร์ลินถูกทำลายลง ในช่วงปี 1991-2001 ภาพส่วนใหญ่จะถูกถ่ายทอดผ่าน Subject ที่เป็นเด็กผู้หญิง หญิงสาว ที่เติบโตท่ามกลางโลกที่เปลี่ยนแปลงไปหลังการล่มสลายของคอมมิวนิสต์เป็นส่วนประกอบสำคัญ

น่าเสียดายที่ Photobook เล่มนี้ถูกจำหน่ายหมดไปนานแล้ว แต่ยังสามารถติดตามผลงานของศิลปินคนนี้ได้ที่เวบ www.jasoneskenazi.com

 

Unknown

Unknown

0_a57ca_4f08b9f9_orig

0_a570c_e2c877ca_orig

0_a57ce_af35bc98_orig

0_a57c9_26057bbf_orig

0_a5715_8b99d9e9_orig

0_a5707_a113cf77_orig

0_a571d_e317ff5a_orig

0_a57bd_22b1b7cf_orig

0_a5708_ef6451bf_orig

Unknown-1

0_a57c2_7a86ad40_orig

 

ถ่ายภาพงานสตรีทอย่างไรให้ทำเงินได้?

ก่อนอื่นต้องขอเกริ่นนิดนึงว่า บทความนี้ชื่อว่า Making Street Photography Pay ถูกส่งมาให้เราอ่านโดย กบ แอดมินของ สยาม.มนุษย์.สตรีท อีกคน ซึ่งเราเห็นว่าน่าสนใจมาก มันเป็นคำถามเสมอเมื่อได้คุยกับช่างภาพสตรีทไม่ว่าจะมุมไหนของโลกคือ งานภาพสตรีท มันเป็นอาชีพได้หรือเปล่า? เพราะงานสตรีทเป็นงานที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่มเอามากๆ

Nick Turpin คือช่างภาพสตรีทระดับแถวหน้าของโลกคนหนึ่งในยุคสมัยใหม่ เป็นหนึ่งในช่างภาพกลุ่ม iN-PUBLIC ซึ่งเป็นกลุ่มสตรีทที่ขับเคลื่อนวงการสตรีทสมัยใหม่มาจะยี่สิบปีแล้ว และเป็นผู้เขียนบทความนี้ เขียนจากประสบการณ์ที่เป็นช่างภาพสายโฆษณา ในบทความนี้ Nick จะอธิบายวิธีคิดของเขาเองที่เอาความรักในการถ่ายภาพสตรีท ไปผสมผสานในงานถ่ายภาพโฆษณาอย่างไรให้ลงตัว ทำให้เขาได้ทำทั้งในสิ่งที่รัก และยังเป็นอาชีพที่มีความสุขไปด้วยได้ นี่น่าจะเป็นอีกความคิดเห็นนึงทที่เป็นไอเดียที่ดีมากสำหรับชาวเนิร์ดอย่างพวกเรา

Thank you Nick for your permission to translate this interesting article.

 

บทความโดย Nick Turpin 

แปล/เรียบเรียง Sun สยาม.มนุษย์.สตรีท

 

folio
พอร์ทงานของผม

 

บ่อยครั้งที่ผมมักจะคิดว่า การถ่ายสตรีทนั้นมันเป็นรูปแบบการถ่ายภาพที่ดูทำเป็นงานเชิงพาณิชย์ได้น้อยที่สุดแล้วในบรรดาการถ่ายภาพแนวอื่นๆ แต่ด้วยแนวทางนี้ผมก็ยังเลี้ยงตัวเองได้อย่างดีมาตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมาด้วยพอร์ทงานแนวทางถ่ายภาพสตรีท ผมเลยอยากจะลองอธิบายว่าทำอย่างไร? ที่จะแปลงไอ้สิ่งที่ผมชอบถ่ายตามท้องถนนนี้ ให้มันกลายเป็นงานถ่ายภาพเชิงพาณิชย์ได้

ประเด็นสำคัญของการถ่ายภาพแนวสตรีทคือการจัดการกับ “ความเป็นจริงที่เกิดขึ้น” และมีภาพถ่ายที่เล่าเรื่องความจริงนั้นออกมาแบบไม่ปรุงแต่งอะไร ในขณะที่งานโฆษณานั้น ส่วนใหญ่เป็นงานที่ถูกตกแต่งให้ดูแฟนตาซีหรือบางทีก็ตกแต่งให้เรื่องจริงนั้น มันดูจริงแบบประดิษฐ์ๆ ช่างภาพงานโฆษณาทั่วๆไป ถูกจ้างไปในเชิงพานิชย์ศิลป์ และปรับแต่งงานเพื่อให้งานมันดูมีสีสัน สวยงามเกินความเป็นจริง ดูโดดเด่นและทำให้มันขายได้

เราจะทำอย่างไรให้มันกลมกลืนกันอยู่ในความเป็นช่างภาพสตรีท?

ผมพูดตรงๆเลยว่า มีน้อยคนมากที่สามารถรวมสองด้านนี้เข้าไว้ด้วยกันได้ ถ้าไม่นับช่างภาพที่เป็นคนจัดเวิร์คชอป ผมนึกถึงช่างภาพสตรีทสักสามคนที่สามารถทำงานให้กับลูกค้างานโฆษณาได้ และขายงานได้ทั่วโลก! นั่นหมายความว่า ถ้าคุณอยากจะร่วมหัวจมท้ายในกลุ่มเล็กๆนี้ คุณจะต้องมีวิธีการมองภาพที่พิเศษเอามากๆ มีสายตาที่มองอะไรไม่เหมือนใคร ซึ่งจะต้องทำให้ได้ดีพอๆกับช่างภาพอื่นๆที่สามารถยืนอยู่ในธุรกิจโฆษณานี้ได้ เข้าใจการตลาด เข้าใจบรีฟลูกค้า เข้าใจโปรดักชั่น สามารถทำงานเข้ากันได้กับเอเจนซี่โฆษณาทั้งหลาย ทำงานตามกำหนดเวลาได้ คุณจะต้องพัฒนาการทำงานของคุณให้เข้ากับระบบ และไอเดียต่างๆ บรีฟงานต่างๆที่มาจากงวงการโฆษณาและวงการดีไซน์

งานแบบไหนที่ช่างภาพสตรีทน่าจะทำได้?

เช่น งานด้านโฆษณา , งานด้านดีไซน์ , งานด้านสื่อสิ่งพิมพ์ , งานด้านโซเชี่ยลมีเดีย

งานแต่ละอย่างที่กล่าวมานี้ มันก็มีความท้าทายที่แตกต่างกันออกไป ซึ่งคุณจะต้องค้นหา “วิธีการทำงาน” ในแต่ละโปรเจคที่คุณทำได้ ไม่ว่าจะการทำงานกับ อาร์ทไดเรคเตอร์ , ดีไซเนอร์ , ฝ่ายกราฟฟิค แต่คุณจะต้องมั่นใจว่า วิธีการทำงานที่คุณโอเคนั้น มันไม่ได้เป็นกรอบให้คุณไม่สามารถคิดงานในแบบของคุณที่เขาคาดหวังจะได้เห็นเหมือนงานในพอร์ทของคุณ ซึ่งมันจะเป็นเรื่องเลวร้ายมาก ผมเองก็เคยเจอมาก่อนที่เคยโดนชวนให้ทำงานในแบบที่ไม่ใช่สไตล์ของผมเอง ถ้าเกิดคุณถนัดที่จะใช้กล้อง Leica กับเลนส์สักตัวเดินถ่ายไปตามถนน คุณก็อย่าคิดว่าถ้าถ่ายงานโฆษณาแล้วต้องเปลี่ยนไปใช้กล้อง Hasselblad เซนเซอร์ 90mp เพราะพวกเขาจะได้ผลงานที่น่าผิดหวัง เทคนิคส่วนตัวที่คุณถ่ายบนถนน มันคือส่วนหนึ่งของ “บอกความเป็นตัวตน” ของตัวช่างภาพเอง และมันคือความชัดเจนที่เขาจะจ้างคุณ และไม่ต้องสนใจพวกเอเจนซี่โปรดักชั่นที่มัวกังวลแต่เรื่องไฟล์ภาพละเอียดๆ ผมเคยถ่ายภาพเพื่อทำโปสเตอร์ขนาดกว้าง 80 เมตรติดตั้งในพื้นที่ที่จอดรถด้วยกล้อง Canon 5D MKII ของผมมาแล้ว และมันก็ดูดีมากทีเดียว

พื้นฐานของช่างภาพสตรีทอย่างเราๆคือเป็นคนช่างสังเกต ซึ่งมันทำให้งานของเราตรงกับโจทย์มากกว่าคนอื่น การที่เราคอยเฝ้าเก็บข้อมูลต่างๆเอาไว้ เวลาเจอโจทย์ความต้องการจากบรีฟที่บริษัทดีไซน์อยากได้ มันก็มักจะเข้าทาง ไม่ว่าพวกเขาจะเลือกสภาพแวดล้อมแบบไหน เราสร้างบางสิ่งที่มีอะไรมากกว่า อย่างเช่น โรงเรียน , ธนาคาร , ออฟฟิศ ซึ่งพวกเขาก็พร้อมจะจ้างคุณ ผมเคยใช้เวลาหลายสัปดาห์ไปกับการถ่ายเบื้องหลังมาหลายปี ทั้งในอาร์ท แกลอรี่ , สวนสัตว์ , โรงเรียนสอนดนตรี หรือ ทีมยิมนาสติก , สนามบิน

ส่ิงที่ท้าทายกว่าคือเมื่อต้องทำงานให้กับเอเจนซี่โฆษณา เพราะมันไม่ได้เป็นงานที่น่าสนใจที่เกิดจากไอเดียของคุณก่อน ในทางกลับกันคุณจะต้องใช้ไอเดียที่มาจากทีมครีเอทีฟไปถ่ายภาพออกมา ปกติแล้ว อาร์ตไดเรคเตอร์ , ก็อปปี้ไรท์เตอร์ จะถูกควบคุมงานโดย ครีเอทีฟ ไดเรคเตอร์ ซึ่งจะมาพร้อมคอนเซปว่าเขาต้องการให้ทำอะไร เมื่อไหร่ และเมื่อฝ่ายจัดซื้องาน ต้องการคุณ ก็เพราะเขาต้องการจ้างสไตล์งานแบบคุณ ไม่ใช่จ้างมาเพื่อแก้การปัญหา คุณจะได้รับบรีฟงานที่จะทำ และถ้าคุณได้งานนั้น คุณจะต้องไปเข้าประชุมกับทีมเพื่อถกเถียงกัน ซึ่งมันก็จะตามมาด้วยขั้นตอนมากมาย การเคสติ้ง หาสถานที่ถ่ายทำ ฯลฯ ซึ่งลูกค้าของเอเจนซี่จะต้องโอเคมาก่อนตั้งแต่ขั้นตอนพรีโปรดักชั่น ก่อนจะมีการถ่ายทำจริง ขั้นตอนการถ่ายโฆษณานั้น ตอนวันถ่ายจริง จริงๆแล้วมักจะเป็นขั้นตอนที่ง่ายที่สุดเพราะทุกอย่างมันจะถูกเตรียมและถกกันจนจบมาแล้วก่อนหลายสัปดาห์

ส่ิงที่ท้าทายที่สุดในวันที่ถ่ายคือ การถ่ายทำจริงๆ ในแบบ Snap Shot ให้ได้ภาพที่สวยงามได้อย่างที่คุณถ่ายในพอร์ทงานของคุณเอง ซึ่งคราวนี้มันมีทั้งตัวนางแบบนายแบบ และทีมงานที่รายล้อมกว่า 20 ชีวิตคอยดูอยู่ด้วย

ประเด็นเกี่ยวกับกฎหมาย

มีหลายๆคนมีปัญหาเกี่ยวกับกฎหมายว่าด้วยการใช้ภาพสตรีทในเชิงพานิชย์ และถูกยับยั้งงานไป ซึ่งคุณจะต้องระมัดระวังในเรื่องนี้ ผมเองไม่ใช่นักกฎหมาย และแต่ละพื้นที่แต่ละประเทศก็มีตัวบทกฎหมายที่แตกต่างกันออกไปด้วย แต่หลักๆเลยมีอยู่สองกฏเหล็กที่ต้องระวัง

  • คุณจะต้องไม่ใช้ภาพที่สื่อไปในทางพยายามแทรกสินค้าเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาตในภาพนั้นๆ
  • คุณจะต้องไม่ใช้ภาพไปในทางที่บิดเบือนหรือให้ข้อมูลผิดๆในภาพนั้นๆ

ลักษณะนี้มันค่อนข้างจะเทาๆในการอธิบาย ผมเคยถ่ายภาพสตรีทเพื่องานปริ๊นท์ของบริษัทใหญ่ซึ่งใช้เฉพาะงานภายในบริษัท และไม่ได้ปรากฏในสถานที่ทั่วไป ผมถ่ายภาพเผื่อเอาไว้ที่เคยใช้โดยไม่ได้ขออนุญาตบุคคลในภาพก่อน แต่ภาพนั้นก็ไม่ได้สื่อว่าบุคคลในภาพ เกี่ยวข้องกับการพยายามโปรโมตสินค้าแต่อย่างใด ส่วนใหญ่จะแค่เป็นส่วนประกอบในไอเดีย ภาพถ่ายเหล่านั้นควรจะเป็นแค่ลักษณะดูทั่วๆไป ไม่ควรระบุตัวตนใครเป็นพิเศษ คุณจะพบว่า มีลูกค้าและเอเจนซี่ที่จะนอยด์กับเรื่องเทาๆแบบนี้ มากบ้างน้อยบ้าง ซึ่งในอเมริกา พวกเขาค่อนข้างจะนอยด์เอามากๆ

 

Street_Pop1
ตัวอย่างภาพที่ใช้ได้โดยไม่มี Model Release เป็นงานของ PricewaterhouseCoopers จะเห็นว่าตัวแบบไม่มีความตั้งใจจะแทรกการใช้สินค้าของบริษัท

 

อย่างนึงที่ต้องจำเอาไว้ว่า เอเจนซี่โฆษณาและดีไซเนอร์ ไม่ได้แคร์กับว่าภาพที่จ้างคุณเป็นการ Candid พวกเขาจ้างคุณเพราะสไตล์ในการถ่ายสตรีทของคุณนั่นแหล่ะ ไม่ว่าจะ จังหวะ , อารมณ์ขัน ฯลฯ มันเป็นสิ่งที่พวกเราเท่านั้นที่เดินไปตามท้องถนนในแต่ละวันเพื่อมองหาเรื่องเด็ดๆและจังหวะที่มันจะไม่เกิดซ้ำแล้ว ซึ่งภาพมันจะบอกเล่าอย่างตรงมาตรงไป นี่คือประเด็นสำคัญมากกว่า การทำงานเพื่อการพานิชย์อย่างช่างภาพสตรีท คุณจะมองหาอะไรที่ทำเงินให้คุณได้ด้วย ไม่ใช่ถ่ายในแบบสตรีทแบบที่เราเคยถ่ายๆกัน

สร้างให้มันดูสมจริง

ช่างภาพสตรีทอย่างเราๆ เราใช้เวลาในการเฝ้าดูชีวิตที่ดำเนินไป และพวกเรารับรู้ได้ไวต่อภาพที่ดูจัดฉาก หรือความเข้าใจผิดๆที่ทำให้คนทั่วๆพยายามทำภาพโฆษณาให้มันดูสมจริง ผมเคยพยายามพัฒนาวิธีการทำงานมาหลายปีที่ทำให้ผมเป็นคนคอยสังเกตเรื่องต่างๆบนท้องถนน ผมไม่สามารถจะเป็นผู้กำกับการแสดงได้หรอกนะ แต่หลายๆครั้ง ผมมักจะเข้าไปช่วยอาร์ท ไดเรคเตอร์ , ผู้ช่วยผม , ผู้กำกับละครเวทีซึ่งถูกจ้างพิเศษเพื่อดูบทเหล่านี้ ซึ่งนี่มีประโยชน์อย่างมากเวลาที่มีคนมากๆอยู่ในภาพๆหนึ่ง เวลาที่ผมได้รับการจ้างงานถ่ายโฆษณาใหญ่ๆ ผมจะชอบออกไปพร้อมกล้องเล็กๆ ลองสังเกต ดูเหตุการณ์ที่อยากจะได้ซ้ำแล้วซ้ำอีก ผมจะคอยดูไปเรื่อยๆแล้วเลือกจังหวะเหตุการณ์แบบที่ผมถ่ายบนท้องถนน

อีกวิธีที่จะช่วยให้งานง่ายขึ้นคือการเริ่มเตรียมงานแต่เนิ่นๆในขั้นตอนที่คุยกับอาร์ท ไดเรคเตอร์ ให้สร้างเหตุการณ์ในแบบที่คุณไปสังเกตมา  ‘เรื่องโกหกที่ดีที่สุดคือเรื่องที่ถูกทำให้ใกล้เคียงเรื่องจริงที่สุด’ ซึ่งนั่นเป็นวิธีที่ผมสร้างในงานโฆษณา การทำงานที่นิวยอร์คกับทาง Ogilvys ซึ่งมี Michael Pattison เป็นอาร์ท ไดเรคเตอร์ ในโฆษณาของ IBM ผมใช้เวลาอยู่หลายวันกับเขา มองหาโลเคชั่นแล้วก็ลองถ่าย Snap Shot บนถนนซึ่งเป็นต้นแบบของชอทที่จะถ่ายกันในวันจริงกับนางแบบนายแบบไปด้วย นี่เป็นการลองทำงานได้เป็นอย่างดี เพราะ Michael เองก็ให้อิสระในสิ่งที่ผมทำได้ดี ในวันที่ถ่ายจริงผมเห็นลูกโป่งอยู่ด้านนอกบาร์กับผู้ชายอีกสองคนยืนอยู่หลังลูกโป่งนั่น ผมชอบเลย ผมจับเอานายแบบไปยืนสร้างเหตุการณ์ในแบบที่ผมเห็นนั่น ซึ่งท้ายสุดแล้วมันกลายเป็นงานตัวจริงที่ทำสำเร็จออกมา

มันยากที่จะเจออะไรแบบนี้ การให้ความไว้วางใจและอิสระในการทำงานจากเอเจนซี่ แต่มันจะนำไปสู่งานที่เยี่ยมๆเสมอ

 

IBM_Overheard-4
งานโฆษณาของ IBM ที่ใช้นายแบบทำเหตุการณ์ในแบบที่ต้องการอย่างเป็นธรรมชาติ

 

vna
งานโฆษณาของ V&A Museum ในลอนดอน มาจาการสังเกตพฤติกรรมคนในแกลอรี่ ร่วมกับดีไซเนอร์ Simon Elliott

 

บางครั้งเอเจนซี่โฆษณาจะจ้างคุณ เพราะวิธีของคุณที่ทำงานกับคนทั่วไปได้ และทำให้ทุกอย่างมันดูเป็นธรรมชาติแม้ว่าจะเป็นการทำงานในสตูดิโอก็ตาม ผมเคยถูกจ้างให้ถ่ายโฆษณาสนามบินฮีทโทรว์ในลอนดอน อารมณ์ประมาณการได้กลับมาเจอกันใหม่ ซึ่งก็ไม่ใช่ว่าจะแคสได้นักแสดงที่เป็นคู่รักกันจริงๆที่สามารถกอด จูบกันได้อย่างสะดวกใจ แต่ด้วยสภาพแวดล้อมในการถ่ายในสตูดิโอตอนนั้น ก็ทำให้งานออกมาเป็นโปสเตอร์โฆษณาที่ดูดีเป็นธรรมชาติทีเดียว

 

Hug-48-sheet
งานจ้างที่ได้เพราะงานในพอร์ทผมที่ทำมาจากการสังเกต แต่ภาพนี้ใช้นายแบบนางแบบถ่ายในสตูดิโอ

 

แนวทางใหม่ๆ การพัฒนาใหม่ๆของโฆษณาที่น่าสนใจต่อช่างภาพสตรีทคือการใช้ โซเชี่ยล มีเดีย มีงานจ้างอยู่หลายงานที่ผมต้องเดินทางไปด้วย ถ่ายไปด้วย ซึ่งผมจะอัพโหลด โพสลงในเฟสบุ๊คและทวีตเตอร์ ถ้าคุณมีฐานของโซเชียลที่ดี คุณก็มีโอกาสจะได้งานพอๆกับการสร้างพอร์ทงานของคุณเอง ความสามารถในการถ่ายภาพสตรีทนั้น ค่อนข้างเหมาะกับการทำงานที่รวดเร็ว ถ่ายทำชอตยากๆ สภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ซึ่งชาวสตรีทมักจะรู้จักที่จะใช้ออนไลน์ให้เป็นประโยชน์ในการแชร์ หรือกดไลก์ ผมเดินทางไปรอบโลกด้วยกล้องมือถือ Samsung ระหว่างนั้นผมกำลังประกวดงานของ Barclays และยังต้องตามงานโอลิมปิกของ Nature Valley ไปทั่วอังกฤษ ซึ่งหลักๆคือสำหรับออนไลน์และบนมือถือ

Pigeons1
ถ่ายได้ที่อัมสเตอร์ดัม จากตอนที่ผมเดินทางรอบโลกของ Samsung ซึ่งผมถ่ายด้วยกล้องมือถือ Samsung Pixon Phone
torch
คบเพลิงโอลิมปิก มาถึงที่ Windermere จากทริปที่ผมเดินทางเพื่องาน The Olympic Torch ของ Nature Valley

 

รอบคอบเมื่อต้องถ่ายงานที่เป็นงานจ้าง

เมื่อคุณได้รับการจ้าง มันสำคัญมากที่ต้องไปพบปะกับอาร์ท ไดเรคเตอร์ หรือ ดีไซน์เนอร์ และจะต้องทำให้พวกเขาเข้าใจว่าอะไรบ้างที่จะไปเติมเต็มในงานของคุณ ไม่ว่าจะอารมณ์ขัน,ดราม่า,การวางตำแหน่งกราฟฟิค หรือการจัดระเบียบความยุ่งเหยิงทั้งหลาย หรือการใช้แสงและสี ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่คุณพยายามให้พวกเขาทำออกมาได้อารมณ์อย่างที่คิดไว้หลังจากที่มีการถ่ายทำแล้ว

เมื่อคุณทำงานให้กับเอเจนซี่โฆษณาหรือบริษัทดีไซน์ทั้งหลาย คุณจะต้องร่วมกับคนหลากหลายในแต่ละโปรเจค รวมไปถึงลูกค้าที่เป็นแบรนด์สินค้าด้วย มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำงานกับคนไม่กี่คน เพราะฉะนั้นคุณจะต้องรู้ว่าใครที่คุณจะต้องเข้าหา ซึ่งโดยส่วนใหญ่นั่นก็คือ อาร์ท ไดเรคเตอร์ แต่บางทีมันก็มีคนที่ต้องเข้ามาเกี่ยวพันกับงานอีกมากมายอย่าง ฝ่ายจัดซื้อ , ครีเอทีฟ ไดเรคเตอร์ , คนดูแลลูกค้า ฯลฯ คุณต้องคอยรักษากลุ่มคนที่คุณต้องสื่อสารด้วย โดยการสื่อสารผ่านคนที่คุณต้องคุยด้วยเป็นคนแรกคือ อาร์ท ไดเรคเตอร์ เมื่อจบงานในแต่ละวัน แต่ละคนก็จะมีความคิดเห็นแตกต่างกันไปในหน้าที่ของตัวเอง แต่ความคิดเห็นที่สำคัญที่สุดอาร์ท ไดเรคเตอร์ ถ้าเขาแฮปปี้ คุณก็ถึงจะเรียกเก็บเงินได้

ต้องแน่ใจว่าลูกค้าของคุณรู้ว่าจะได้อะไรจากงานแบบสตรีท พวกเราจะไม่ทำงานในแบบช่างภาพแนวอื่นๆที่พวกเขาเคยจ้างมา จังหวะเหตุการณ์ที่น่าทึ่ง เราจะไม่ใช่แค่เซ็ตฉาก จัดไฟ ถ่ายแล้วก็ปิดจ๊อบกลับบ้าน คุณจะต้องทำให้แน่ใจว่าพอร์ทงานของคุณที่ทำมาหลายปีทำให้คุณคือช่างภาพสตรีทที่ดีแต่ไม่ใช่นักมายากลที่เสกอะไรก็ได้ ถ้าเอเจนซี่เข้าใจตรงนี้ และพวกเขาแน่ใจว่าต้องมีเวลาพอให้คุณได้ทำงาน คุณสามารถจะถ่ายพอร์เทรทได้อย่างรวดเร็วแต่จังหวะเหตุการณ์ที่เตรียมไว้มันต้องใช้ความอดทนรอมากพอ ผมใช้เวลาหลายสัปดาห์ในการทำงานเฉพาะในโลเคชั่นเดียว

คุณอาจจะต้องคิดค่าใช้จ่ายให้ดีๆ ให้คุ้มพอกับเวลาที่คุณต้องใช้ในการถ่ายแบบนี้ ผมมักจะคิดค่างานจากจำนวนภาพที่ลูกค้าต้องการ ค่าตัวสำหรับทั้งโปรเจค และจะตกลงรับงานเมื่อบรีฟงานได้รับการเคาะอย่างเรียบร้อยแล้ว เหล่านี้จะทำให้ครอบคลุมเผื่อในเวลาที่ดินฟ้าอากาศไม่เป็นใจ หรือเผื่อถ้าอาร์ท ไดเรคเตอร์ , ดีไซน์เนอร์ ไม่ดูแลงานให้เรียบร้อยจนจบ

สรุป

ในงานเชิงพานิชย์นั้นยังมีสำหรับช่างภาพสตรีทที่ยังเรียนรู้และพัฒนาด้วยสไตล์การถ่ายแบบสตรีท สามารถสร้างงานโฆษณาเยี่ยมๆ ผมบอกได้ว่าตลาดจะกลับมามีความต้องการแนวทางนี้ เมื่อคนเบื่อกับงานที่ดูตกแต่งเกินไป งานแบบสตรีทเป็นงานที่ขายไอเดียและตกแต่งน้อยกว่า จะกลายเป็นมีเสน่ห์หอมหวานในงานโฆษณา

 

มาแล้ว รายการแข่งขันสตรีทระดับโลก StreetFoto International Street Photography Awards 2016

รายการแข่งขันใหม่มาให้ชาวเนิร์ดได้เตรียมประลองกันแล้ว StreetFoto International Street Photography Awards 2016 ( The Henri Awards ) โดยการแข่งขันแบ่งออกเป็นทั้งหมด 4 กลุ่ม

  • Best Street Photograph ( เน้นงานสตรีทที่เป็นภาพๆ )
  • Best Street Photography Series ( งานสตรีทที่เป็นซีรีย์ ตั้งแต่ 3-9 ใบ )
  • Best Mobile Street Photograph ( ภาพสตรีทที่ถ่ายด้วยกล้องมือถือต่างๆ )
  • San Francisco Blitz ( เป็นการถ่ายภาพสตรีทสดๆที่ซานฟรานฯในช่วงสัปดาห์ที่จัดงาน 6-12 มิถุนายน 2016 นี้ )

ซึ่งรางวัลก็แตกต่างกันไปในแต่ละกลุ่ม แต่ก็เรียกว่าไม่น้อยเลย เช่นกลุ่ม Best Street Photograph รางวัลที่ 1 ได้รับเงินรางวัล $1,000 เลยทีเดียว

โดยสามารถส่งงานได้ถึงวันที่ 15 เมษายน 2016 นี้ และจะประกาศ Finalist ในเดือนพฤษภาคม 2016 รวมถึง Finalist จะได้ไปโชว์งานที่งาน StreetFoto San Francisco ในวันที่ 6-12 มิถุนายน 2016 ด้วย ประกาศรางวัลผู้ชนะในวันที่ 11 มิถุนายน 2016

กรรมการที่เป็นผู้ตัดสินในแต่ละกลุ่มถือได้ว่าเป็นช่างภาพสตรีทที่เป็นที่รู้จักกันในวงการเป็นอย่างดี รวมไปถึงมี ทวีพงษ์ ประทุมวงษ์ สตรีททีมชาติไทย ที่เข้าร่วมเป็นกรรมการในกลุ่ม Best Street Photograph ด้วย

สำหรับชาวเนิร์ดที่สนใจ สามารถกดเข้าไปอ่านรายละเอียดและสมัครกันได้เลยที่ลิ้งนี้ คลิก

9 Instagram ของช่างภาพสตรีทที่ต้อง Follow ภาคที่ 2

ได้รับความสนใจเป็นอย่างดี จากภาคที่ 1 (ย้อนกลับไปดูกันได้ “9 Instagram ของช่างภาพสตรีทที่ต้อง Follow ภาคที่ 1”) เลยมาแนะนำกันต่อดีกว่ากับ Instagram สำหรับชาวเนิร์ดสตรีทอย่างพวกเรา ท้าวความเล็กน้อย เนื่องจากช่วงหลังมานี้ Instagram ซึ่งเดิมทีไม่ค่อยได้รับความนิยมในหมู่ช่างภาพสตรีทกันสักเท่าไหร่ กลับกลายเป็นว่า ช่างภาพสตรีทและกรุ๊ปสตรีทเจ๋งๆทั้งหลาย หันมาให้ความสำคัญกัน ทำให้ตอนนี้มี Account ดีๆให้ตามเสพงานกันมากมายเลย

ลองมาดูกันต่อว่าอีก 9 Instagram ที่น่าสนใจสำหรับชาวสตรีท มีอะไรกันบ้าง

Martin Parr (@martinparrstudio ) ประธาน Magnum Photos เอเจนซี่ช่างภาพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนปัจจุบันที่ถือว่าเป็นช่างภาพสตรีทชาวอังกฤษที่มีสไตล์ไม่เหมือนใคร ตลก น่ารัก มีหนังสือภาพให้ตามสะสมกันมหาศาล ตามไปดูงานทั้งเก่าและใหม่ รวมถึงอัพเดทโปรเจคต่างๆกันได้

 

Screen Shot 2559-02-11 at 11.11.57

 

 

 

Alex Webb และ Rebecca Norris Webb ( @webb_norriswebb ) ถ้าเป็นระดับเนิร์ดสตรีทแล้วไม่รู้จัก Alex Webb นี่คงไม่ได้นะ ช่างภาพสตรีทแห่ง Magnum Photos ที่มีวิทยายุทธในการวาง Layers และการใช้สีระดับปรมาจารย์ ปกติแล้ว Alex จะทำงานคู่กับภรรยา Rebecca ซึ่งเป็นช่างภาพเหมือนกันอยู่แล้ว ใน Account นี้จึงเป็นงานที่ทั้งคู่ทำร่วมกัน เพิ่งจะเข้ามาเปิดใน IG กันได้ไม่นานนี้เอง คนนี้นี่พลาดไม่ได้เช่นกัน

 

Screen Shot 2559-02-11 at 11.08.07

 

 

Bruce Gilden ( @bruce_gilden )  ตำนานแห่งช่างภาพสตรีทขาโหดเริ่มต้นที่คนนี้ ลุง Bruce คือหนึ่งในช่างภาพสตรีทจาก Magnum Photos เช่นกัน ต้นตำหรับแห่งการสาดแฟลชใส่ Subject คนในระยะไม่เกินหนึ่งช่วงแขนแบบไม่ทันตั้งตัว แม้วันนี้ลุงจะไม่สามารถถ่ายงานแซ่บๆแบบนั้นให้ดูได้แล้วเนื่องด้วยสังขารไม่อำนวย แต่เราก็สามารถติดตามงานเก่าๆและอัพเดทเรื่องราวของลุงได้จาก IG นี้

 

Screen Shot 2559-02-11 at 12.46.03

 

 

Nick Turpin ( @the_nick_turpin ) ช่างภาพสตรีทชาวอังกฤษ หนึ่งในสมาชิกกลุ่ม iN-PUBLIC อันลือลั่น เรียกว่าเป็นอีกหนึ่งแนวหน้าของกลุ่มที่ชาวเนิร์ดรู้จักกันดี งานสตรีทที่ชวนให้คิดตามถึงเหตุการณ์ในภาพ Nick เพิ่งจะเปิด IG ได้ไม่นานเช่นกัน ติดตามกันได้เลย

 

Screen Shot 2559-02-11 at 11.07.45

 

 

Siegfried Hansen ( @siegfried_hansen ) อีกหนึ่งสมาชิกของกลุ่ม iN-PUBLIC คุณน้า Siegfried เป็นช่างภาพสตรีทที่มีเอกลักษณ์มากๆ งานของคุณน้าจะเรียบง่าย น้อยๆ เน้นเส้นสาย สีสัน ช่างสังเกต หลายๆภาพก็ไม่ได้มีคนอยู่ในภาพเลย คนที่ชอบงานแนวๆกราฟฟิคๆน่าจะชอบงานแก

 

Screen Shot 2559-02-11 at 11.10.33

 

 

Dirty Harry ( @dirtyharrrry ) สมาชิกคนล่าสุดของกลุ่ม iN-PUBLIC ที่ถือว่างานเฟี้ยวมากที่สุด ใครที่มองหางานสตรีทสมัยใหม่ ตีความแตกต่างไปด้วยเทคนิคการใช้แฟลชที่ไม่เหมือนใคร ดิบ แปลก ดูเหมือนเป็นการ Experimental ใครสนใจก็ลองสำรวจงานของ Dirty Harry หรือชื่อจริง Charalampos Kydonakis ช่างภาพสตรีทชาวกรีกคนนี้กันดู

 

Screen Shot 2559-02-11 at 11.09.19

 

 

Charlie Kirk ( @twocutedogs ) ช่างภาพสตรีทชาวอังกฤษที่อยู่ในญี่ปุ่นมายาวนาน โดดเด่นเรื่องการถ่ายสตรีทโดยการใช้แฟลชสาดเข้า Subject คนในระยะเผาขนเป็นหลัก ถ้าใครชอบงานดิบๆอย่าง Bruce Gilden ล่ะก็ ต้องไม่พลาดงานของพี่แก หลายๆคนรู้จักในชื่อ Two Cute Dogs แม้ว่า IG นี้จะไม่ได้อัพเดทนานแล้ว แต่ก็ยังสามารถย้อนกลับไปดูงานที่น่าสนใจของแกได้ 

 

Screen Shot 2559-02-11 at 12.36.37

 

 

iN-PUBLIC ( @in_public_street_photo ) นี่คือ IG อย่างเป็นทางการของกลุ่ม iN-PUBLIC กลุ่มช่างภาพสตรีทระดับโลกที่ถือว่าเป็นหลักไมล์สำคัญในวงการสตรีทสมัยใหม่นับตั้งแต่ปี 2001 เป็นต้นมา ด้วยการรวมตัวของช่างภาพสตรีทที่มีแนวทางแปลกใหม่ไปจากยุคโมเดิร์นอย่างช่างภาพของ Magnum ทำให้เกิดแรงบันดาลใจใหม่ๆต่อช่างภาพสตรีทสมัยนี้เป็นอย่างมาก ติดตามข่าวสาร งานดีๆจากกลุ่มได้ในนี้เลย

 

Screen Shot 2559-02-11 at 12.58.12

 

 

Urban Picnic Street Photography ( @urbanpicnicstreetphotography )  กลุ่มคอมมูนิตี้ชาวสตรีทใน Flickr.com ที่รวบรวมเอาภาพสตรีทเจ๋งๆในแต่ละเดือนเข้าไปใน Pool ของกรุ๊ป ซึ่งแต่ละภาพที่จะเข้าไปได้นั้น..ยาก ตอนนี้ UPSP เปิด Account ทาง IG เพื่อโปรโมตเอาภาพใน Pool ที่คัดเลือกเอาไว้มาโชว์ทางนี้ด้วย ใครขี้เกียจเข้าไปใน Flickr ก็ติดตามได้ทางนี้เลย 

 

Screen Shot 2559-02-11 at 11.11.41

 

 

 

รียบเรียงบทความ อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล (Sun) @artytl

 

ภาพสตรีท Street Photo Thailand Editor’s Pick ประจำเดือน มกราคม 2559

สวัสดีชาวสตรีทเนิร์ด เดือนแรกของปี 2016 ก็มีงานสตรีทเจ๋งๆมาโชว์กันเพียบแล้ว เดือนนี้มีรูปที่ได้รับการคัดเลือกได้ Pinned เป็น Editor’s Pick จากทุกโพสทั้งเดือนคัดมาแล้วรวมทั้งหมด 20 ภาพในเพจ Street Photo Thailand  ใครยังไม่เคยเข้าไปโพส  อย่าลืมเข้าไปอ่านกฏกันก่อน (คลิกอ่านกฏตรงนี้ได้) เมื่อมีการโพสเข้าไป ทางแอดมินเค้าจะต้อง Approve ก่อนว่าภาพเป็นไปตามกฏ และอยู่ในเกณฑ์ภาพสตรีทหรือไม่ ถึงจะได้โพสอยู่ในเพจ

(ขอขอบคุณ Street Photo Thailand ที่เอื้อเฟื้อภาพที่ถูกเลือกมาให้ดูกันครับ )

 

by ปะ ปะ ‎

 

by Torsak TheWell‎

 

by Kanrapee Chokpaiboon‎

 

by Pazta Sakulpradit‎

 

by Artyt Lerdrakmongkol‎

 

by Poupay Jutharat‎

 

by Chu Việt Hà‎

 

by Thanakorn Treratanaboot‎

 

by Jittipon Kongprakaiwuth‎

 

by Thanakom Laisakul‎

 

by Wachira Trachoo

 

by Thanakorn Treratanaboot‎

 

by Chu Việt Hà‎

 

by Kob Obob

 

by Tachpasit Kunaporn‎

 

by Neema Nick‎

 

by Thanakorn Treratanaboot‎

 

by Artyt Lerdrakmongkol‎

 

by Supornchai Ratanamethanon‎

 

by Khem Chen‎

 

ภาพสตรีท Street Photo Thailand Editor’s Pick ประจำเดือน ธันวาคม 2558

ภาพสตรีท Street Photo Thailand Editor’s Pick ประจำเดือน พฤศจิกายน 2558