Author: ภาสินี ประมูลวงศ์

หนามเตยเรียนอยู่คณะเภสัชศาสตร์ปีสาม เวลาว่างชอบอ่านหนังสือกับเรียนคอร์สศิลปะออนไลน์ ช่างภาพที่ชอบคือ Abigail Heyman วิชาที่ชอบคือฟามาโคโลจี้ ไม่ชอบกินหลนกะทิ

20 คำถามกับ Ilya Shtutsa ผู้ชนะเลิศ Street Photo Thailand Festival ,ตอนที่ 1

แปลจาก 20 questions in Saint-Petersburg,Russia with Ilya Shtutsa โดย shooter files by F.D.Walker 

ก่อนที่เราจะเข้าสู่ 20 คำถาม แนะนำตัวถึงชื่อของคุณ,คุณมาจากไหน และสิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับคุณหน่อยครับ

ผมชื่อ Ilya Shtutsa ผมมาจากเมืองที่ไกลออกไปทางตะวันตกของรัสเซีย แต่ห้าปีก่อนผมย้ายมา Saint-Petersberg

ตั้งแต่ตอนที่ผมอายุ 24 ปี ผมใช้ชีวิตเป็นนักดนตรีริมถนน ทุกที่ที่ผมไป ผมจะเอาฟลุตไปด้วยตลอด แต่ 6 ปีที่ผ่านมาผมจะมีกล้องอยู่ติดตัวไปด้วยเช่นกัน ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติที่จะมาเป็นช่างภาพสตรีทถ้าคุณเป็นนักดนตรีสตรีท ในทั้งสองกรณี ชีวิตของคุณผูกพันธ์แน่นหนากับท้องถนน

Ilya-Shtutsa-for-Forrest-2

1.อะไรคือความทรงจำแรกสุดของคุณเกี่ยวกับการถ่ายภาพ

ความทรงจำแรกสุดของผมเกี่ยวกับการถ่ายภาพ… นั่นน่าสนใจมากที่จะพยายามรื้อมันขึ้นมา ตอนผม 10 ขวบ พ่อแม่ของผมให้กล้องตัวเล็กๆตัวหนึ่งแก่ผม คือกล้อง smena 8m มันเป็นกล้องฟิล์มขาวดำถูกๆ แต่มันน่าสนใจมากสำหรับผมตอนนั้น และเพราะไม่มีทางเลือกอื่น ห้องนอนเลยกลายเป็นห้องมืดของผม ผมคิดว่าสิ่งที่น่าหลงใหลที่สุดของผมในการเห็นภาพค่อยๆเผยขึ้นมาจากกระดาษ เผยขึ้นมาจากความว่างเปล่า มันเหมือนเวทมนตร์ แต่น่าเสียดายที่ผมจำไม่ได้ว่าผมสนใจการถ่ายภาพอยู่แล้วก่อนพ่อแม่จะให้กล้องแก่ผมหรือของขวัญชิ้นนั้นทำให้ผมสนใจกันแน่

ในทางกลับกัน ถ้าพูดถึงความทรงจำที่ชัดเจน ผมคิดว่า ตอนนั้นภาพจากกองนิตยสารโซเวียตในห้องใต้หลังคาของอพาร์ตเม้นลุงผมเป็นภาพจากช่างภาพมืออาชีพเดียวที่ผมเคยเห็น อย่างไรก็ตาม พ่อเลี้ยงของผมมีอัลบั้มภาพวาด,หนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ศิลปะ และอีกมากมาย ผมสามารถนั่งและมองภาพเหล่านั้นได้เป็นชั่วโมง ผมคิดว่าประสบการณ์นี้สำคัญมากต่อการพัฒนาแนวทางการมองของผม

Ilya-Shtutsa-for-Forrest-3

2.อะไรที่คุณคิดว่าเป็นเหตุผลในการเลือก subject ในการถ่ายภาพของคุณ

เพื่อจะตอบคำถามว่าอะไรนำผมสู่ subject ที่ผมชอบที่สุดไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะคำตอบไปๆมาๆตลอด พูดอีกแบบ ผมควรอธิบายถึงอะไรที่ผมมองหาและทำไมผมถึงถ่ายรูป สำหรับผม มันเป็นเกมส์ เกมส์ที่ผมเล่นกับโลก มันมีนิทานของรัสเซียชื่อ “ออกไปอย่างไม่รู้ว่าที่ไหน ให้ปิศาจนำไป” ประโยคนี้อธิบายแก่นของเกมส์ได้อย่างดี ผมไม่เคยรู้ว่าผมเจาะจงมองหาอะไร มันควรเป็นเรื่องประหลาดใจ ผมคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะถ่ายภาพที่ดีออกมาโดยไม่ได้เกี่ยวข้องกับบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวคุณเอง วิญญาณหรือพลังงานบางอย่างหรืออะไรไม่รู้ แต่ผมคิดว่าความรู้สึกที่ผมรู้สึกเชื่อมโยงกับพลังประหลาดนี้คือสิ่งที่พาผมไปสู่ subject ผมไม่สามารถอธิบายถึงมันได้ชัดเจนนัก

 

3.คุณจะให้คำแนะนำอะไรแก่ตัวเองตอนเริ่มถ่ายภาพ

ถ่ายต่อไป เรื่อยๆ และอย่ารอจนมีดิจิตัล จนคุณมีเงินพอจะซื้อมัน มันจะเกิดขึ้น 20 ปีต่อมา มันนานเกินไป อย่างไรก็ตามคุณก็จะกลับไปถ่ายรูป เพราะฉะนั้นไม่มีเหตุผลที่จะรอถึง 20 ปี จงถ่ายรูปต่อไป มันคือพรหมลิขิตของคุณ

Ilya-Shtutsa-for-Forrest-5

4.สไตล์การถ่ายภาพของคุณพัฒนาอย่างไรในระยะเวลาที่ผ่านมา

ตอนวัยเด็กที่ผมเริ่มถ่ายภาพผมไม่มีสไตล์เลย แต่ตอนที่ผมกลับไปถ่ายรูป ผมคล้อยตามงานของสมาชิกในกลุ่ม in-public มันเป็นบทความในนิตยสารการถ่ายภาพที่ผมอ่านตอนปี 2007 หรือ 2008 มันทำให้ผมพูดว่า “ว้าว ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าทำไมมนุษย์เราคิดค้นการถ่ายภาพขึ้นมา!” แน่นอน ในตอนแรกผมพยายามเลียนแบบ Matt Stuart ผมมองหามุมที่สนุกของสิ่งที่อยู่รอบตัวผม ในเวลาไม่นานผมพบว่าสิ่งประหลาดบางอย่างเกิดขึ้น คือผมพบว่าชีวิตเราเต็มไปด้วยเรื่องไร้สาระและผมแสดงให้เห็นถึงมันได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผมเริ่มสนใจการค้นหาเวทมนตร์ในสถานการณ์ธรรมดา มีความสงบมากขึ้น เกี่ยวกับเรื่องในชีวิตประจำวันมากขึ้น เพื่อพบสิ่งที่คาดการณ์ไม่ได้ในความวุ่นวาย นั่นคือสิ่งที่ผมมองหาตอนนี้ มันอาจจะเปลี่ยนในอนาคตก็ได้ ไม่มีใครอยู่ที่เดิมได้เป็นปีๆหรอก มันน่าเบื่อ

5.อะไรเป็นอุปกรณ์ที่คุณชอบตอนผมออกไปถ่ายภาพ

สิ่งเดียวเท่านั้นที่ผมมีตอนนี้คือ canon 6D กับเลนส์ 24-105 มันเป็นอุปกรณ์ที่ดี มันได้รูปที่ดี และแน่นอน มันเร็ว แต่มันก็มีข้อเสีย พอฝนตกมันทำงานแย่มาก และผมกลัวว่าฝนตกครั้งหน้า ผมจะพบว่ามันใช้การไม่ได้อีก

Ilya-Shtutsa-for-Forrest-6

6.อะไรทำให้คุณสนใจการถ่ายสตรีท

ผมคิดว่าผมตอบคำถามนี้ไปแล้วตอนตอบคำถามที่สอง แต่ผมจะพยายามอธิบายมันในอีกแบบหนึ่ง สำหรับผม ขั้นตอนของการมองหาภาพคล้ายกับการแต่งเพลง อะไรที่คุณทำตอนคุณแต่งเพลงบ้างละ? เดินไปบนถนนกับคำบางคำในหัว คิดถึงและปรับเปลี่ยนคำเหล่านั้นไปมา แต่มันฟังดูไม่เข้าท่า มันยังไม่ใช่สิ่งที่คุณมองหา คุณก็พยายามปรับมันในหัวจนบางสิ่งเกิดขึ้น บางสิ่งที่คุณอธิบายไม่ได้ มันดูเหมือนบางอย่างเปิดออกแล้วคำเหล่านั้นก็เข้าที่เข้าทาง หรือบางที คุณอาจไม่ได้เดิน แต่เอนตัวนอนปิดตาบนเตียงและทำสิ่งเดียวกันจนบางอย่างเกิดขึ้น คุณกระโดดลุกเหมือนคนบ้าและเขียนมันออกมาได้ทั้งหมด แล้วคุณก็นอนอีก กระโดดลุกขึ้นมาอีก ซ้ำแล้วซ้ำอีก

ตอนคุณกำลังหาภาพ ขั้นตอนเหล่านี้คล้ายกันมาก ด้วยส่วนต่าง 2 อย่าง อย่างแรกคือคุณควรคิดเป็นภาพแทนคำ และอย่างที่สองคือ แน่นอน คุณไม่สามารถทำมันบนเตียงได้ แต่ในทั้งการถ่ายภาพและแต่งเพลง บางสิ่งจะเข้ามาหาคุณด้วยตัวมันเอง บางสิ่งที่คุณมองหา โดยไม่เคยรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นล่วงหน้า แต่สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อคุณทำงานมากๆเท่านั้น

Ilya-Shtutsa-for-Forrest-7

7.เมื่อคุณมองภาพ อะไรที่ทำให้ภาพนั้นดี หรือมากไปกว่านั้น อะไรทำให้ภาพนั้นยอดเยี่ยม

มันสามารถเป็นได้หลายอย่าง ทั้ง subject ที่น่าสนใจ,สีที่สวย,composition และอีกมากมาย ตามทั่วไป มันคือสิ่งที่ทำให้ผมหยุดชะงักด้วยความชื่นชมหรือด้วยความสงสัยหรือ … ผมคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ภาษาสเปนเรียกว่า duende ผมเพิ่งอ่านบทความโดย Federico Garcia Lorca มันอธิบายได้เยอะมาก

8.ถ้าคุณมีพลังพิเศษหนึ่งอย่างในการถ่ายภาพ มันจะเป็นอะไร และทำไม(คุณเลือกพลังล่องหนไม่ได้!)

แน่นอน มันคือพลังที่จะย้ายตัวเองไปที่ไหนก็ได้ทันทีด้วยพลังจิตของตัวเอง ผมควรอธิบายไหมว่าทำไม? ผมเคยฝันเกี่ยวกับมันตอนผมเป็นเด็ก มันน่าดึงดูดมาก

Ilya-Shtutsa-for-Forrest-8

9.คุณได้รับพร 3 ข้อเกี่ยวกับการถ่ายภาพ อะไรคือพรที่คุณจะขอ

มันค่อนข้างง่าย แน่นอนผมคงมีความสุขถ้าผมไม่ต้องคิดเรื่องหาเงินและสนใจแต่กับเรื่องราวที่ผมอยากถ่าย  ผมมีแผนการเยอะ และมันต้องมีแหล่งข้อมูล ผมเลยอยากสามารถท่องเที่ยวมากเท่าที่ต้องการ แค่ไปที่ไหนก็ได้ในโลกแล้วถ้าผมรู้สึกถึงบางสิ่งในแห่งนั้นที่จู่โจมและค้นหาว่ามันคืออะไร และแน่นอน มันคงดีที่จะมีกล้องอะไรก็ได้ที่ผมต้องการ ทดลองกับอุปกรณ์ต่างๆ และอาจพบอันที่ดีทุกอย่าง หรืออาจไม่พบ

Ilya-Shtutsa-for-Forrest-9

10.ถ่ายคนเดียวหรือกับคนอื่น

ผมเลือกคนเดียว อย่างเช่นเมื่อผมไปงานบางงานแล้วเจอช่างภาพที่นั่น 20 คน ผมจะคิดตลอดว่านี่น่าเบื่อ ในสถานการณ์แบบนั้นผมจะพยายามไม่ถ่ายสิ่งเดียวกับที่พวกเขาทำ ผมจะคิดเสมอว่าผมจะพบภาพของผมเมื่อผมหันกล้องไปในทิศทางตรงข้ามกับคนอื่นเท่านั้น

Ilya-Shtutsa-for-Forrest-10

 

Advertisements

Arne Svenson นำความโรคจิตมาเป็นศิลปะได้อย่างไร ?

ต้นปี 2013 Arne Svenson หันเลนส์เทเลจากบ้านตนเองในนิวยอร์คเข้าหาหน้าต่างเพื่อนบ้านที่อยู่อพาร์ตเม้นต์ฝั่งตรงกันข้าม ถ่ายสิ่งเล็กๆน้อยๆที่เพื่อนมนุษย์กระทำ ​ภาพของเขาเลียนแบบภาพวาดด้วยการใช้แสง สี และการวางเฟรม ขับให้สิ่งธรรมดาสามัญเหล่านั้นดูสวยงามเกินกว่าสิ่งที่ผู้ชมรับรู้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน Continue reading “Arne Svenson นำความโรคจิตมาเป็นศิลปะได้อย่างไร ?”

การกักเก็บยุคสมัยผ่านผู้คนของ Dorothea Lange

แม้จะผ่านมากว่าแปดสิบปีแล้ว ภาพ Migrant Mother ของ Dorothea Lange ยังคงร่วมสมัยและคงมนตร์ขลังไว้ครบถ้วน มันพาตัวเองเข้าเป็นหนึ่งในภาพที่สำคัญที่สุดเท่าที่มีการถ่ายภาพ แลงก์ทำได้อย่างไร อะไรนำพาให้เธอถ่ายภาพ ชีวิตของเธอผกผันไปถึงจุดที่ถ่ายภาพนั้นได้อย่างไร ภาพของเธอบอกเล่าอะไร และโดยชีวิตของเธอเองบอกเล่าอะไรแก่เรา
Continue reading “การกักเก็บยุคสมัยผ่านผู้คนของ Dorothea Lange”

บทสนทนากับ Spiros Loukopoulos ช่างภาพสตรีทจากโคเปนเฮเก้น

งานของ Spiros Loukopoulos น่าสนใจในความเป็นตัวเองและสิ่งเล็กๆน้อยๆในความธรรมดาที่เขามองเห็น ทำไมภาพถ่ายของเขาเป็นแบบนั้น เขามีวิธีถ่ายและคัดภาพยังไง เขามีแง่มุมในการมองสิ่งรอบตัวอย่างไร เรามาคุยกับเขากันเถอะ!
Continue reading “บทสนทนากับ Spiros Loukopoulos ช่างภาพสตรีทจากโคเปนเฮเก้น”

สงครามในชีวิตของ Abbas Attar และมุมมองของเขาต่อเรื่องราวเหล่านั้น

“Abbas Attar ถ่ายทอดไม่เพียงแค่เรื่องราว แต่สิ่งที่เขาทำคือการถ่ายทอดมุมมองที่เขามีต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จากการปฏิวัติในอิหร่าน สู่แอฟริกา เม็กซิโก เลบานอน อีรัก ซาอุดิอาระเบีย อัฟกานิสถาน เคนย่า ปาเลสไตน์ และอีกหลายๆประเทศ…. แอบบาสถ่ายทอดมุมมองของสงครามชีวิตจากทั่วโลก”

Continue reading “สงครามในชีวิตของ Abbas Attar และมุมมองของเขาต่อเรื่องราวเหล่านั้น”

ถาม-ตอบกับ Ronaldo Schemidt , ผู้ชนะ World Press Photo ประจำปีนี้

*จากบทสัมภาษณ์ Q&A: Ronaldo Schemidt, world press photo of the year winner ใน British Journal of Photography โดย Diane Smyth 

Continue reading “ถาม-ตอบกับ Ronaldo Schemidt , ผู้ชนะ World Press Photo ประจำปีนี้”

บลูมเบิร์กกับชานาริน และเรื่องราวในภาพถ่ายที่เกิดจากการ ‘ตีความ’ ใหม่

Adam Broomberg (1970) กับ Oliver Chanarin (1971) พบกันครั้งแรกในแอฟริกาใต้สมัยพวกเขายังเป็นเด็กวัยรุ่น ก่อนจะแยกย้ายกันไปเรียนคนละทาง  Continue reading “บลูมเบิร์กกับชานาริน และเรื่องราวในภาพถ่ายที่เกิดจากการ ‘ตีความ’ ใหม่”

Masha Ivashintsova ช่างภาพสตรีทหญิงที่เพิ่งถูกค้นพบหลังเสียชีวิตไปแล้ว 17 ปี

Asya Ivashintsova-Melkumyan เห็นแม่ของเธอถ่ายภาพมาตั้งแต่เด็ก แต่แม่จะแอบม้วนฟิล์มที่ถ่ายเสมอ แม่ไม่เคยล้าง และไม่เคยให้ใครเห็นรูปที่ถ่าย ฟิล์มที่ยังไม่ได้ล้างเหล่านั้นยังคงแอบอยู่ในห้องใต้หลังคาหลังจากแม่ตาย  Continue reading “Masha Ivashintsova ช่างภาพสตรีทหญิงที่เพิ่งถูกค้นพบหลังเสียชีวิตไปแล้ว 17 ปี”

Martha Rosler ,or what it means to be an activist artist

ย้อนกลับไปในยุค 70s บรู๊กลินคือพื้นที่ที่ฮิปปี้ออกมาไฮปาร์กต่อต้านการส่งทหารไปเวียดนามและเฟมินิสต์เกรี้ยวกราดเผายกทรมุดหมายแรกของ Martha Rosler อยู่ที่นั่น งานแสดงครั้งแรกของเธอคือการถ่ายเอกสารภาพคอลลาจล้อเลียนที่เธอทำเองแจกในงานประท้วง  Continue reading “Martha Rosler ,or what it means to be an activist artist”

Mary Ellen Mark แด่คนจร เด็กข้างถนน โสเภณี และคนเหงาตามหลืบถนน

เรียบเรียงบทความโดย ภาสินี ประมูลวงศ์

แมรี่ เอลเลน มาร์ค (Mary Ellen Mark) รู้ตัวตอนเก้าขวบว่าเธอรักการถ่ายภาพ เธอเริ่มถ่ายภาพด้วยกล้องบ็อกซ์บราวนี่ของโกดักตอนยังเป็นเด็กผู้หญิงเก้าขวบ และเมื่อเธอจบปริญญาโทเกี่ยวกับการถ่ายภาพข่าว แมรี่ก็ได้รับทุนเพื่อถ่ายภาพสารคดีที่ตุรกีเป็นเวลาหนึ่งปี หลังจากหนึ่งปีนั้นในตุรกี อังกฤษ เยอรมันนี กรีซ อิตาลี และ สเปน แมรี่ย้ายไปอยู่นิวยอร์ค ที่ที่ต่อมาเธอใช้ชีวิตเกือบทั้งชีวิตอยู่ที่นั้น Continue reading “Mary Ellen Mark แด่คนจร เด็กข้างถนน โสเภณี และคนเหงาตามหลืบถนน”