“แมวลอย” อิสรภาพทั้ง 9 ชีวิตของเหล่าแมวๆ โดย Daniel Gebhart de Koekkoek

เรียบเรียง โดย อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล (Sun) Daniel Gebhart de Koekkoek ช่างภาพชาวออสเตรีย พาเราไปพบกับโปรเจคภาพ “Jumping Cats” ที่นำเสนอมุมมองต่อความเชื่อเรื่อง ‘แมว 9 ชีวิต’ ที่ทำให้เหล่าแมวทั้งหลายต้องโดนทดสอบต่อความเชื่อนี้จนต้องเผชิญชะตากรรมที่อับโชคอยู่เสมอ ซึ่งแนวคิดในภาพชุดนี้ ชี้นำไปสู่การปลดปล่อยเหล่าแมวให้ได้ใช้ชีวิตของตัวเองอย่างหลุดพ้นจากความเชื่อของมนุษย์ทั้งหลาย เขาใช้เวลาถึง 4 ปีในการตระเวนไปตามบ้านต่างๆ แล้วทำความคุ้นเคยกับพวกมัน จนพวกมันกล้าเล่น สนุกสนานกับการกระโดดไปมาเสมือนไม่มีใครอยู่ตรงนั้น แล้วจับภาพด้วยเทคนิคการยิงแฟลชที่ความเร็วชัตเตอร์ 1/125 sec Daniel ได้รับแรงบันดาลใจจากงานสุดคลาสสิคของ Salvador Dali ในซีรีย์ภาพ “Jump” และเริ่มต้นพัฒนางานให้เป็นภาพชุดร่วมสมัยกับเรื่องราวในปัจจุบันแทน http://www.gebhart.dk

เมื่อช่างภาพสาวกรีซ Maria Spyropoulou ตกหลุมรักงานภาพสตรีท

Maria Spyropoulou เธอเป็นช่างภาพมานานกว่า 25 ปีแล้ว และยังทำงานเป็นคนรักษาของเก่าที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ ความชอบในการถ่ายภาพของเธอยังคงเส้นคงวา แต่เริ่มเดิมที เธอถ่ายภาพด้วยฟิล์ม ล้างและอัดภาพเองในห้องมืดที่บ้านด้วยจนกระทั่งเพิ่งหันมาใช้กล้องดิจิตอลเพื่อความสะดวก Maria เริ่มหันมาสนใจการถ่ายภาพสตรีทอย่างจริงจัง ด้วยเสน่ห์ที่ทำให้เธอพบกับอะไรที่คาดเดาไม่ได้ ผู้คน บ้านเมือง สิ่งของ แสงเงา ทุกสิ่งที่เราสามารถจัดวางมันอย่างลงตัว แม้ว่ามันจะมีความซับซ้อน แต่ทุกอย่างมันถูกถ่ายทอดมาจากจิตใต้สำนึกเรา เธอเรียนรู้จากงานของช่างภาพระดับตำนานอย่าง Henri Cartier-Bresson, Walker Evans, Diane Arbus, André Kertész และ Craigie Horsfield. รวมถึงช่างภาพในยุคใหม่อย่าง Bruce Davidson, William Eggleston, Harry Gruyaert และ Nikos Economopoulos เธอเชื่อว่า ทุกอย่างทุกอย่างที่ถ่ายทอดออกมา มันออกมาจากความรักความชอบของแต่ละคน นั่นคือสิ่งที่ทำให้ภาพสตรีทของแต่ละคนแตกต่างกันไป และทุกคนก็ควรจะเรียนรู้ ลองผิดลองถูกเพื่อไปเจอทิศทางของตัวเอง เวบไซด์ Instagram      

“ทางเดียวที่จะจัดการความอายคือเผชิญหน้ากับมันซะ!” – บทสัมภาษณ์ Joel Meyerowitz ช่างภาพสตรีทระดับมาสเตอร์

บทสัมภาษณ์ จาก Joel Meyerowitz:”one way of dealing with your shyness is confront it” เขียนโดย Chris May / ถ่ายภาพโดย Mischa Richter / ภาพถ่าย เอื้อเฟื้อโดย Joel Meyerowitz แปลโดย ภาสินี ประมูลวงศ์   Joel Meyerowitz เป็นช่างภาพผู้ทรงอิทธิพลในวงการถ่ายภาพอเมริกันมาร่วม 50 ปี โจเอลเกิดและเติบโตที่ย่านบร๊องซ์ในนิวยอร์คก่อนจะเริ่มชีวิตการทำงานในช่วงต้นยุค’60 โดยการเป็นผู้กำกับศิลป์ให้กับเอเจนซี่โฆษณาในย่านหรู Fifth avenueในปี 1962 เขาลาออกจากเอเจนซี่และลงสนามเป็นช่างภาพสตรีทเต็มเวลาจากการได้พบกับ Robert Frank ในการถ่ายภาพครั้งหนึ่ง ตลอด 15 ปีต่อมา โจเอลถ่ายภาพแทบทุกวันที่ Fifth avenue… ถนนที่เขาหลงใหลอยู่เสมอ ในเหตุการณ์ตึกเวิร์ลเทรดเซนเตอร์ถล่มในวันที่ 11 กันยา  โจเอลได้รับอนุญาตเป็นพิเศษในการเข้าถึงบริเวณเกิดเหตุ ในปี 2006 เขาใช้เวลา 9… Read More “ทางเดียวที่จะจัดการความอายคือเผชิญหน้ากับมันซะ!” – บทสัมภาษณ์ Joel Meyerowitz ช่างภาพสตรีทระดับมาสเตอร์

ภาพถ่ายด้วยเทคนิคแสงโอเว่อร์ แทนความทรงจำจากสงคราม โดย Gesche Würfe

แปล โดย อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล (Sun) งานโปรเจคภาพ “สิ่งที่หลงเหลือ – ในความทรงจำจากสงครามโลกครั้งที่ 2” คือการยึดโยงเอาวันเวลาและความทรงจำร่วมสมัยในเยอรมันผ่านภาพถ่ายของสถานที่และผู้คน Gesche Würfel เธอเลือกถ่ายภาพสถานที่ต่างๆที่ฉายภาพความโหดร้ายของนาซีด้วยเทคนิคแสงโอเว่อร์ ซึ่งเกิดผลให้เห็นเป็นเพียงภาพลางๆ เปรียบเสมือนความทรงจำที่ภาพต่างๆเป็นเพียงส่วนเสี้ยวจนคลุมเครือ ดูไม่ออกว่าภาพนั้นเป็นสีหรือภาพขาวดำ เธอใช้วิธีถ่ายให้แสงมากกว่าปกติทุกๆ 1 วินาที แทนเวลาทุก 1 ปีหลังจากสงครามจบสิ้นไป ยกตัวอย่าง ภาพที่ถ่ายในปี 2o16 ก็คือ 71 ปีหลังจากสิ้นสุดสงคราม เธอจะถ่ายให้แสงเกินจากที่วัดปกติ 71 วินาที Gesche Würfel เข้าไปพบเจอกับผู้คนผ่านการถ่ายภาพและสัมภาษณ์ โดยเลือกเอาคนที่ผ่านประสบการณ์สงครามมา รวมไปถึงผู้ที่รอดชีวิตจากค่ายกักกัน , ฝ่ายสนับสนุนนาซี , ผู้ที่อาศัยอยู่ในเยอรมัน และกลุ่มที่เป็นฝ่ายพันธมิตร ซึ่งบทสัมภาษณ์แสดงให้เห็นถึงมุมมองต่อสงครามและการปกครองของฮิตเล่อร์ Gesche Würfel เป็นช่างภาพร่วมสมัยจากเนเพิลฮิลล์ อเมริกา เธอทำงานด้านสังคมศาสตร์ซึ่งต้องลงไปสำรวจผู้คนหลากหลาย งานภาพของเธอได้รับรางวัลและได้ถูกจัดแสดงมากมายทั่วโลก รวมถึงงาน “What Remains of the Day – Memories of World… Read More ภาพถ่ายด้วยเทคนิคแสงโอเว่อร์ แทนความทรงจำจากสงคราม โดย Gesche Würfe

จัดระเบียบความรกในภาพสตรีทให้ดูงดงาม

บทความ โดย เจตวิชาญ เชาวน์ดี พูดถึงความรกใครๆ ก็คงไม่ชอบ มันก็ง่ายๆแบบนั้นแหล่ะเนอะ ก็เพราะว่าความรกมันไม่สวยไง แต่ถ้ามองในทางกลับกันมันเป็นอะไรที่ท้าทายเราให้ออกไปถ่ายความรกให้ดูไม่รกได้ด้วยเหมือนกันนะ ความรก ความเยอะๆแบบยวบยาบเนี่ย ถ้าเราจัดมันซะใหม่วางคอมโพสซะใหม่มันก็น่าจะทำให้ภาพมันเกิดความมันได้ขึ้นเยอะด้วยเหมือนกัน แล้วก็มีคนทำมาแล้วมันก็ได้ผลด้วยเหมือนกัน แค่เราต้องใช้เทคนิคเข้าไปช่วยเสริมนั่นนิดนี่หน่อย สังเกตให้เห็นได้ว่าตรงนี้กับตรงนั้นเราจะจัดวางมันอย่างไร แหม่..พูดมาซะยาว มันก็ใช่ว่าทุกซีนที่รกจะทำอย่างนี้ได้นะ มันก็อาจจะเป็นแค่บางซีนเท่านั้นแหละ อยู่ที่เราจะหาซีนนั้นและตีโจทย์ของซีนนั้นๆ ออกรึเปล่า ถ้ายังไม่แน่ใจว่าจะทำยังไง แล้วดูภาพรกๆ ให้ไม่รู้สึกรกได้ยังไงเรามาเริ่มกันเลยละกัน Guille Ibanez FLICKR Facebook guilleibanez.com มาเริ่มกันด้วยที่สุดของความยุ่งเหยิงคนยวบยาบเต็มไปหมด เมื่อเจอซีนแบบนี้ มีอะไรให้ถ่ายเยอะจนไม่รู้ว่าจะถ่ายอะไรดี  คนก็เยอะเต็มไปหมด แต่ในซีนนี้มันดีตรงที่มันมีคนอยู่หลายขั้น ตั้งแต่ด้านล่างจนไปถึงคนทับกัน แล้วก็ดันมีคนที่ระเบียงอีกเพียบด้วย ตัวแบบนี่คุมโทนสีใช้ได้เลยนะ คนด้านล่างก็เป็นกลุ่มๆ เล่นกับสีเขียว ส้ม ซึ่งเป็นคู่สีที่แจ่มแมว แถมคนดูด้านบนก็คุมโทนสีเสื้อได้เรียบร้อยเอามากๆ ขาวๆ ดำๆ จะมีเสื้อสีฟ้าก็เป็นสีฟ้าอ่อนไปเลยกับเข้มไปเลย โอ๊ยดี..แล้วที่พีคสุดของภาพนี้คือการ echo ของ แขน แขน แขน แขน แขน แขน แขน แขน… Read More จัดระเบียบความรกในภาพสตรีทให้ดูงดงาม

มาบ้าคลั่งถ่ายครอบครัวตัวเองไปกับ Julie Blackmon

บทความจาก Julie Blackmon Captures The Craziness of Everyday Family Life ใน ignant.com แปลโดย Asadawut Boonlitsak Julie Blackmon ถ่ายรูปครอบครัวตัวเองมาทุกวันเรียกได้ว่าคลั่งกันเลยทีเดียว แหม ก็ครอบครัวตัวเองนี่เนอะ เธอถ่ายเยอะมากจนเอามารวมเป็นซีรีส์ชื่อว่า ‘homegrown’ โดยรูปภาพทั้งหมดได้แรงบันดาลใจมากจากภาพเขียนของชาวดัตช์ในศตวรรษที่ 17 รูปในซีรีส์เธอมีความโดดเด่นเป็นอย่างมากทั้งการวางเฟรม subject ท่าทางที่โดดเด่นมาก โดยเฉพาะความน่ารักของเด็กๆ ทั้งหลายแต่บางรูปก็ dark มากเหมือนกัน งานของเธอถูกรับเลือกเป็นหนึ่งในศิลปินที่ถูกจัดแสดงในแกลเลอรี่ที่ New York ซึ่งใน website ของแกลเลอรี่มีประโยคที่เหมือนเป็นตัวแทนของซีรีส์นั่นคือ “Hair may grow, logos updated, furniture replaced: things change, yet childhood remains touchingly, hilariously, much the same.” ถ้าสนใจอยากดูรูปอื่นๆ… Read More มาบ้าคลั่งถ่ายครอบครัวตัวเองไปกับ Julie Blackmon

ประวัติศาสตร์การถ่ายภาพ Ernst Haas ช่างภาพผู้เขียนบทกวีด้วยภาพสี

บทความ โดย อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล (Sun) 21 สิงหาคม ปี 1962 ณ MoMA พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยที่ทรงอิทธิพลที่สุดของโลก คือวันที่เริ่มเปิดนิทรรศการภาพถ่ายที่ถือได้ว่าเป็นหลักไมล์สำคัญอีกครั้งของวงการศิลปะภาพถ่าย ในใบสูจิบัตรงานนั้นได้เขียนเอาไว้ว่า งานภาพถ่ายสีของ Ernst Haas คือก้าวใหม่ของ “ศาสตร์แห่งการมองเห็น” เมื่อภาพถ่ายไม่ใช่เพียงแค่ภาพข่าว แต่มันคือ “บทกวีที่มองเห็นได้ด้วยตา”  ในยุคที่ภาพสีคือชนชั้นล่างของวงการศิลปะภาพถ่าย ไม่มีใครให้การยอมรับภาพสี Henri Cartier-Bresson ปรมาจารย์ภาพสตรีทในยุค ’40s แสดงทัศนคติความชังต่อภาพสีอย่างแรงกล้า Ansel Adams ปรมาจารย์ภาพถ่ายขาวดำชื่อดังของโลก ในยุค ’50-60s ต้องแอบโชว์ผลงานภาพสีของเขาเฉพาะในกลุ่มใต้ดินในยุคนั้นเท่านั้น แต่ MoMA หวังใจไว้ว่าความขัดแย้งนั้นกำลังจะหมดลงด้วยภาพถ่ายแห่งการปฏิวิติของ Ernst Haas Ernst Haas เป็นช่างภาพชาวออสเตรียผู้สนใจในงานศิลปะภาพวาด นั่นทำให้เขามุ่งเน้นการถ่ายภาพเชิง abstract เป็นหลัก จนกระทั่งเขาเริ่มหันมาถ่ายภาพข่าวเป็นอาชีพในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 และจากนั้นไม่นานเขาจึงได้รับเชิญจาก Robert Capa ผู้ก่อตั้งเอเจนซี่ช่างภาพ Magnum Photos เข้าเป็นหนึ่งในสมาชิก… Read More ประวัติศาสตร์การถ่ายภาพ Ernst Haas ช่างภาพผู้เขียนบทกวีด้วยภาพสี